به نظر من، هزینهای که برای سفر صرف میکنیم، در واقع سرمایهگذاری برای ساختن خاطراتی است که تا سالها در ذهنمان باقی میمانند. این اولین تجربه من در نوشتن سفرنامه است و امیدوارم بتوانم بهخوبی حال وهوای سفرمان را به شما منتقل کنم.
ماجرای این سفر از اوایل سال ۱۴۰۱ شروع شد؛ زمانی که من و همسرم بعد از دوران کرونا، به فکر تجربه یک سفر خارجی افتادیم. از همان روزها تصمیم گرفتیم بهتدریج پسانداز کنیم و مقدمات سفرمان را فراهم کنیم. در این مدت، سفرنامههای زیادی خواندیم، درباره مقصدهای مختلف تحقیق کردیم و سعی کردیم با توجه به سلیقه، علاقهها و روحیات هر دویمان، بهترین انتخاب را داشته باشیم.
بعد از کلی بررسی و گشتوگذار میان گزینههای مختلف، در نهایت تور تایلند نظرمان را جلب کرد و تصمیم گرفتیم سفر بعدیمان را به این کشور زیبا اختصاص دهیم؛ مقصدی که قرار بود برایمان تجربهای متفاوت و پر از خاطرات تازه باشد.
اوایل شهریورماه ۱۴۰۱، بعد از بررسی هزینههای سفر و جمعآوری اطلاعات از سفرنامههای منتشرشده ، به این نتیجه رسیدیم که پساندازمان برای سفر به تایلند کافی است. از اینجا به بعد، موضوع انتخاب تاریخ مناسب و پیدا کردن یک آژانس مسافرتی قابل اعتماد برایمان جدیتر شد.
برای تعیین زمان سفر، شرایط آبوهوایی تایلند و هزینههای احتمالی را در کنار هم بررسی کردیم. طبق اطلاعاتی که به دست آورده بودیم، بازه ابتدای آبان تا پایان فروردین از نظر آبوهوا شرایط مناسبتری داشت و معمولاً بارندگی کمتر و دمای مطلوبتری را تجربه میکرد.
از طرفی، نوسانات قیمت دلار، تعطیلات سال نو میلادی و همچنین تعطیلات نوروز که معمولاً روی قیمت تورها تأثیر میگذارند، از جمله مواردی بودند که در محاسباتمان در نظر گرفتیم. با کنار هم گذاشتن تمام این عوامل، به این نتیجه رسیدیم که اوایل آبانماه میتواند انتخاب اقتصادیتری برای سفرمان باشد؛ بنابراین تصمیم گرفتیم برنامهریزی را بر اساس همین زمان ادامه دهیم.
در نهایت، حدود دو هفته مانده به سفر، با اطمینان از برنامهریزیهایمان، تور تایلند را برای تاریخ ۲۸ مهرماه ۱۴۰۱ رزرو کردیم. هزینه سفر برای هر نفر ۳۹ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان بود و دلار را در آن زمان حدود ۳۱ هزار تومان محاسبه میکردیم.
برنامه سفرمان ۱۵ روز و ۱۴ شب بود و قرار بود از سه شهر جذاب تایلند دیدن کنیم؛ سه شب در پاتایا، هفت شب در پوکت و چهار شب در بانکوک. ترکیب این سه مقصد برایمان جذاب بود، چون هم فرصت تفریح و استراحت در کنار ساحل را داشتیم و هم میتوانستیم با فضای شهری و جاذبههای بانکوک آشنا شویم.
بعد از نهایی شدن خرید تور، پاسپورتهایمان را برای انجام مراحل دریافت ویزا در اختیار آژانس آرزوی سفر پارسیان قرار دادیم. خوشبختانه روند کار خیلی طول نکشید و پس از چند روز کاری، ویزای سینگل تایلند برای هر دوی ما صادر شد. با آماده شدن ویزا، سراغ تهیه ارز مسافرتی رفتیم. در آن زمان امکان دریافت ۵۰۰ دلار برای هر نفر با نرخ ۲۹ هزار تومان از بانک ملی وجود داشت. ما هم از این فرصت استفاده کردیم و پس از خرید ارز، دلارها را از شعبه ارزی بانک ملی در فرودگاه امام خمینی تحویل گرفتیم.
بالاخره روز سفر از راه رسید. برای اینکه فرصت کافی برای انجام مراحل فرودگاهی داشته باشیم، حدود ساعت ۶ عصر به فرودگاه امام خمینی رسیدیم؛ در حالی که پروازمان ساعت ۹ شب انجام میشد. پس از تحویل بار و انجام تشریفات پرواز، منتظر سوار شدن به هواپیما ماندیم. پرواز هواپیمایی ماهان طبق برنامه و بدون تأخیر انجام شد و سفر هیجانانگیز ما به سمت تایلند آغاز شد.
صبح روز بعد، حدود ساعت ۷ به فرودگاه بانکوک رسیدیم. پس از انجام مراحل ورود و دریافت چمدانها، طبق هماهنگی قبلی تورلیدر، سوار یک دستگاه ون شدیم تا به اولین محل اقامتمان در شهر پاتایا برویم. مقصد ما هتل Grand Palazzo بود؛ هتلی که قرار بود در سه شب ابتدایی سفر میزبانمان باشد.
با رسیدن به پاتایا، عملاً ماجراجویی دو نفرهمان در تایلند شروع شد و بیصبرانه منتظر بودیم تا از نزدیک با حالوهوای این شهر و جاذبههایش آشنا شویم.
از آنجا که تورلیدر از قبل هماهنگیهای لازم را با هتل انجام داده بود، برای تحویل گرفتن اتاق معطل نشدیم و حدود ساعت ۱۱ صبح اتاقمان را تحویل گرفتیم. بعد از یک پرواز طولانی و مسیر فرودگاه تا پاتایا، فرصت استراحت در هتل واقعاً برایمان خوشایند بود.
هتل Grand Palazzo یک هتل چهارستاره با فضای نسبتاً بزرگ، تمیز و دلباز بود که در فاصله حدود سه کیلومتری خیابان معروف واکینگ استریت قرار داشت. از نظر موقعیت مکانی، دسترسی به بخشهای مختلف شهر برایمان چندان دشوار نبود.

یکی از نکات مثبت اقامت در این هتل، تنوع صبحانه آن بود. در منوی صبحانه ترکیبی از غذاهای تایلندی و هندی، انواع املت، میوههای تازه، سالاد، نانهای مختلف، کره و مربا وجود داشت و هر کسی با هر سلیقهای میتوانست چیزی برای خوردن پیدا کند.
برای رفتوآمد به مرکز تفریحات شبانه پاتایا هم مشکل خاصی نداشتیم. توکتوکهای مسیر تقریباً در تمام ساعات شبانهروز تردد میکردند و با پرداخت تنها ۱۰ بات میتوانستیم خودمان را به محدوده واکینگ استریت برسانیم.
از دیگر مزیتهای موقعیت هتل، وجود یک فروشگاه بزرگ Big C درست روبهروی آن بود. برای خرید خوراکی، نوشیدنی، لباس و وسایل مورد نیاز روزانه، این فروشگاه گزینه بسیار مناسبی محسوب میشد. علاوه بر این، وجود شعبه KFC در داخل فروشگاه هم برای ما خبر خوبی بود؛ چون گاهی دلمان میخواست در کنار غذاهای محلی تایلند، سراغ طعمهای آشناتری هم برویم.
روز اول؛ اولین گشتوگذار در پاتایا
بعد از کمی استراحت در هتل، حدود ساعت ۴ بعدازظهر تصمیم گرفتیم اولین گشتوگذارمان در پاتایا را شروع کنیم. از آنجا که فروشگاه بزرگ Big C درست روبهروی هتل قرار داشت، ابتدا برای خرید و آشنایی با فروشگاه به آنجا رفتیم. ناهار را هم در شعبه KFC داخل فروشگاه خوردیم که هزینه آن برای هر دوی ما حدود ۳۰۰ بات شد.
بعد از ناهار، به خیابان پشت فروشگاه رفتیم تا مقداری از دلارهایمان را به پول تایلند تبدیل کنیم. در آن زمان هر ۱۰۰ دلار تقریباً ۳۸۰۰ بات میشد. یک نکتهای که از تجربه این روز به دست آوردیم این بود که بهتر است قبل از حرکت، مقداری بات برای هزینههای اولیه همراه داشته باشید؛ چون ممکن است در فرودگاه مجبور شوید ارزتان را با نرخ نامناسبتری تبدیل کنید.
اولین جاذبهای که برای بازدید انتخاب کردیم، معبد معروف Big Buddha پاتایا بود. برای رسیدن به آنجا ابتدا با توکتوک و پرداخت نفری ۱۰ بات خودمان را به خیابان واکینگ استریت رساندیم. از آنجا هم یک موتور دربست گرفتیم که با پرداخت ۱۰۰ بات ما را به محوطه بیگ بودا برد.
این مجموعه با مجسمه بزرگ بودا و فضای معبدی خود، یکی از جاذبههای شناختهشده پاتایاست. اگر بخواهم از نظر شخصی به آن امتیاز بدهم، از ۵ نمره ۳ را برایش در نظر میگیرم. بازدید از آن خالی از لطف نبود، اما برای ما جزو جذابترین دیدنیهای سفر محسوب نمیشد.
پس از گشتوگذار در محوطه معبد، تصمیم گرفتیم به جای گرفتن وسیله نقلیه، مسیر برگشت تا واکینگ استریت را پیاده طی کنیم. مسیر کوتاه نبود، اما من و همسرم هر دو به پیادهروی علاقه داریم و از طرفی دوست داشتیم شهر را از زاویهای متفاوت ببینیم. قدم زدن در خیابانها، تماشای مغازهها و دیدن زندگی روزمره مردم محلی، خودش بخشی از لذت سفر بود و طولانی بودن مسیر هم نتوانست خستگی زیادی برایمان ایجاد کند.
با رسیدن به واکینگ استریت، شبگردیمان را شروع کردیم. فضای این خیابان با شلوغی، نورپردازیها، موسیقی و رفتوآمد گردشگران، کاملاً با حالوهوای روز شهر متفاوت بود. تا حدود ساعت ۱۲ شب در این محدوده ماندیم و برای شام هم سراغ کبابترکیفروشیهای اطراف خیابان رفتیم. دو پرس کبابترکی به همراه سیبزمینی سفارش دادیم که در مجموع ۳۰۰ بات برایمان هزینه داشت.
در پایان شب، با توکتوکهای مسیر و پرداخت نفری ۱۰ بات به هتل برگشتیم. به این ترتیب، اولین روز حضورمان در تایلند با یک گشت شهری، بازدید از معبد و شبگردی در یکی از معروفترین خیابانهای پاتایا به پایان رسید.
هزینههای روز اول
| عنوان |
هزینه |
| حملونقل |
۱۴۰ بات |
| خوردوخوراک |
۷۰۰ بات |
| مجموع |
۸۴۰ بات |
روز دوم؛ بازدید از معبد شگفتانگیز حقیقت
صبح روز دوم را با صرف صبحانه در هتل آغاز کردیم. برنامه امروزمان بازدید از یکی از معروفترین و متفاوتترین جاذبههای پاتایا، یعنی معبد حقیقت (Sanctuary of Truth) بود.
برای رفتن به این مجموعه، یک توکتوک دربست به مبلغ ۱۰۰ بات گرفتیم. مسیر دسترسی به معبد چندان ساده و سرراست نیست و به همین دلیل، به نظرمان گرفتن وسیله دربست انتخاب راحتتر و منطقیتری بود.
از قبل درباره هزینه ورودی معبد تحقیق کرده بودم و میدانستم قیمت بلیت حدود ۵۰۰ بات برای هر نفر است. راننده پیشنهاد داد بلیتها را با قیمت ۴۵۰ بات برای هر نفر از او بخریم، اما با کمی مذاکره و چانهزنی توانستیم قیمت را به ۴۰۰ بات برای هر نفر کاهش دهیم. به این ترتیب، هزینه ورودی برای هر دوی ما کمتر شد.
معبد حقیقت از ساعت ۹ صبح پذیرای بازدیدکنندگان است، اما پیشنهاد میکنم اگر قصد بازدید از این مجموعه را دارید، کمی زودتر در محل حاضر شوید. مراجعه در ساعات ابتدایی روز کمک میکند هم از شلوغی جمعیت دور بمانید و هم قبل از شدت گرفتن گرمای هوا با آرامش بیشتری از بخشهای مختلف مجموعه دیدن کنید.
چیزی که از همان نگاه اول توجه ما را جلب کرد، معماری کاملاً متفاوت این بنا بود. معبد حقیقت برخلاف بسیاری از معابد تایلند، سازهای عظیم و تماماً چوبی است که با ظرافت و جزئیات فراوان ساخته شده و در طراحی آن از نمادها و مفاهیم معنوی و مذهبی مختلف استفاده شده است. تماشای چنین بنایی از نزدیک تجربه جالبی بود و بهخوبی نشان میداد که هنر کندهکاری روی چوب تا چه اندازه میتواند پیچیده و چشمنواز باشد.

حدود ساعت ۱۱ صبح بازدیدمان از معبد حقیقت به پایان رسید. با توجه به اینکه هنوز برای ادامه روز وقت داشتیم، تصمیم گرفتیم مقصد بعدی را هم پیاده طی کنیم. مقصد ما مجموعه گردشگری مینی سیام (Mini Siam) بود. البته اگر ترجیح میدادیم با وسیله نقلیه برویم، میتوانستیم با پرداخت حدود ۱۰۰ بات برای دو نفر، یک موتور دربست بگیریم؛ اما پیادهروی در شهر برایمان جذابتر بود.
پس از حدود نیم ساعت پیادهروی به مینی سیام رسیدیم. این مجموعه فضای جالبی دارد و در آن ماکتهای کوچکی از بناهای تاریخی، آثار معماری و جاذبههای معروف کشورهای مختلف دنیا به نمایش گذاشته شده است. نکته جالب برای ما وجود ماکت تخت جمشید در میان این آثار بود که دیدنش در فاصلهای دور از ایران حس متفاوتی داشت.

هزینه ورودی مجموعه برای هر نفر ۳۰۰ بات بود. حدود سه ساعت در محوطه گردش کردیم و از ماکتهای مختلف عکس گرفتیم و از نزدیک جزئیات آنها را تماشا کردیم. اگر بخواهم از نظر شخصی به این جاذبه امتیاز بدهم، نمره ۳ از ۵ را برایش در نظر میگیرم. بازدید از مینی سیام تجربه سرگرمکنندهای است، بهخصوص اگر به بناهای تاریخی و معماری علاقه داشته باشید، اما شاید برای همه گردشگران در اولویت اول دیدنیهای پاتایا قرار نگیرد.
حدود ساعت ۲ بعدازظهر از مجموعه خارج شدیم و این بار برای برگشت، یک موتور دربست با هزینه ۱۰۰ بات گرفتیم تا به فروشگاه Big C روبهروی هتل برویم. بعد از چند ساعت گشتوگذار، حسابی گرسنه شده بودیم و تصمیم گرفتیم ناهار را همانجا بخوریم. هزینه غذای دو نفرمان در مجموع ۴۰۰ بات شد و پس از آن برای ادامه برنامههای روز آماده شدیم.
بعد از صرف ناهار و کمی استراحت در هتل، برای ادامه گشتوگذارهای روزانه دوباره راهی شهر شدیم. این بار مسیر ساحلی را انتخاب کردیم و پیاده در امتداد ساحل به سمت واکینگ استریت رفتیم. در طول مسیر، فضای ساحلی و رفتوآمد گردشگران توجهمان را جلب میکرد، اما چیزی که بیشتر از همه برایمان جالب بود، تعداد زیاد گردشگران اروپایی و غربی در خیابان واکینگ استریت بود. حضور پررنگ توریستهای خارجی باعث شده بود این خیابان حالوهوایی کاملاً بینالمللی داشته باشد.
بخش زیادی از شب را در همین محدوده گذراندیم و از تماشای خیابانهای شلوغ، مغازهها و فضای پرجنبوجوش آن لذت بردیم. برای شام هم به شعبه مکدونالد در انتهای خیابان رفتیم و یک وعده غذای سبک سفارش دادیم که هزینه آن برای دو نفر حدود ۴۰۰ بات شد.
در پایان شب، برای برگشت به هتل از توکتوکهای مسیر استفاده کردیم و با پرداخت نفری ۱۰ بات به محل اقامتمان رسیدیم. به این ترتیب، دومین روز سفرمان هم با بازدید از دو جاذبه گردشگری، پیادهروی در شهر و گشتوگذار شبانه به پایان رسید.
هزینههای روز دوم
| عنوان |
هزینه |
| ورودی جاذبهها |
۱۴۰۰ بات |
| خوردوخوراک |
۹۰۰ بات |
| حملونقل |
۲۲۰ بات |
| مجموع هزینهها |
۲۵۲۰ بات |
روز سوم؛ گشتوگذار در باغ نونگ نوچ
برای روز سوم تصمیم گرفتیم چند جاذبه دیدنی خارج از مرکز شهر پاتایا را در یک برنامه بگنجانیم. به همین منظور، یک دستگاه توکتوک را بهصورت دربست و با پرداخت ۶۰۰ بات برای بازدید از سه مکان در اختیار گرفتیم.
در طول اقامتمان، تورلیدر چندین بار پیشنهاد خرید تورهای تفریحی مختلف را مطرح کرده بود، اما با توجه به بررسیهایی که از قبل درباره قیمت ورودی جاذبهها و هزینه رفتوآمد انجام داده بودم، خرید این تورها از نظر اقتصادی برایمان چندان منطقی به نظر نمیرسید. به همین دلیل ترجیح دادیم برنامه بازدیدها را خودمان تنظیم کنیم و با اجاره وسیله نقلیه دربست، آزادی عمل بیشتری داشته باشیم.
اولین مقصد ما باغ گیاهشناسی نونگ نوچ (Nong Nooch Tropical Botanical Garden) بود؛ مجموعهای وسیع و تماشایی که حدود نیم ساعت با هتل ما فاصله داشت. هزینه ورودی برای هر نفر ۵۰۰ بات بود. البته امکان خرید بلیتهای تکمیلی برای تماشای نمایش فیلها هم وجود داشت، اما از آنجا که علاقه اصلی ما بازدید از فضای باغ بود، ترجیح دادیم از این بخش صرفنظر کنیم.

نونگ نوچ از همان ابتدای ورود، با فضای سرسبز و طراحی متفاوتش توجه ما را جلب کرد. محوطههای مختلف باغ با نظم و سلیقه خاصی طراحی شده بودند و در گوشهوکنار آن مجسمههای متنوعی از حیوانات با چیدمانهای خلاقانه به چشم میخورد. تنوع گیاهان، طراحی بخشهای مختلف و جزئیات زیبای محوطه باعث شده بود در هر قسمت با منظره تازهای روبهرو شویم.
واقعاً از قدم زدن در این مجموعه لذت بردیم و زمان بازدید برایمان بسیار خوشایند گذشت. به نظرم نونگ نوچ از آن مکانهایی است که هم برای بزرگسالان جذابیت دارد و هم میتواند ساعتها کودکان را سرگرم کند. اگر همراه فرزندتان به پاتایا سفر میکنید، پیشنهاد میکنم حتماً بازدید از این باغ را در برنامه خود قرار دهید.
حدود ساعت ۱۱ صبح، بازدیدمان از باغ نونگ نوچ به پایان رسید و با همان توکتوک دربست راهی مقصد دوم شدیم؛ دهکده میموسا (Mimosa Pattaya). این مجموعه در گذشته یکی از مکانهای تفریحی و گردشگری پاتایا به شمار میرفت، اما در زمان سفر ما و پس از دوران کرونا، حالوهوای کاملاً متفاوتی داشت.

متأسفانه بیشتر فروشگاههای دهکده تعطیل بودند و خبری از شور و هیجان گذشته در آن دیده نمیشد. با این حال، معماری رنگارنگ ساختمانها، فضای سرسبز و طراحی زیبای کوچهها همچنان جذابیت خودش را داشت. بیشتر زمان حضورمان را به قدم زدن و عکاسی اختصاص دادیم. حدود نیم ساعت در مجموعه ماندیم و بعد به سمت مقصد بعدی حرکت کردیم. اگر بخواهم درباره این جاذبه نظر بدهم، با توجه به شرایطی که در زمان سفر ما داشت، امتیاز ۳ از ۵ را برایش در نظر میگیرم.
مقصد سوم برنامه امروز، بازار شناور پاتایا (Pattaya Floating Market) بود. پس از کمی رانندگی به این مجموعه رسیدیم؛ بازاری که فضای متفاوتی دارد و بخشهای مختلف آن در کنار کانالهای آبی و مسیرهای چوبی ساخته شدهاند.
برای بازدید از بازار دو انتخاب پیش رو داشتیم؛ پرداخت ۲۰۰ بات برای ورود و تماشای مجموعه یا خرید بلیت قایقسواری با هزینه ۸۰۰ بات برای هر نفر. ما گزینه دوم را انتخاب کردیم. با خرید این بلیت، علاوه بر گشتوگذار با قایق در مسیرهای آبی بازار، امکان عکاسی رایگان و دریافت دو قطعه عکس چاپشده را هم داشتیم. پذیرایی با میوه و آبمیوه نیز بخشی از خدمات این بلیت بود.
حدود دو ساعت در بازار شناور مشغول گشتوگذار بودیم. قایقسواری در میان غرفهها و تماشای مغازهها و فضای سنتی بازار، تجربه متفاوتی برایمان بود. در مجموع، این جاذبه را بیشتر از دو مقصد قبلی دوست داشتیم و از نظر شخصی امتیاز ۴ از ۵ را به آن میدهم.
پس از پایان بازدید، با همان توکتوکی که از ابتدای روز در اختیار داشتیم به سمت هتل برگشتیم. برای ناهار هم دوباره سراغ KFC رفتیم و این بار با پرداخت ۳۰۰ بات غذایمان را تهیه کردیم. به این ترتیب، برنامه سهمقصدی امروزمان با بازدید از باغی زیبا، دهکدهای رنگارنگ و یک بازار متفاوت روی آب به پایان رسید.
بعد از برگشت به هتل و کمی استراحت، برای ادامه شب تصمیم گرفتیم دوباره سری به خیابان واکینگ استریت بزنیم. این بار در مسیر، برنامه بازدید از بازار شبانه پاتایا (Pattaya Night Bazaar) را هم در نظر گرفتیم. ابتدا پیاده به سمت واکینگ استریت رفتیم و از آنجا با اجاره یک موتور دربست به مبلغ ۵۰ بات، خودمان را به بازار رساندیم.
بازار شبانه پاتایا بیشتر از آنکه برای ما یک مرکز خرید جذاب باشد، به خاطر فضای زنده و خوراکیهای خیابانیاش جالب بود. تنوع اجناس و کالاها برای خرید چندان چشمگیر نبود، اما چیزی که توجهمان را به خودش جلب کرد، تعداد زیادی گاری و دکه سیار غذا بود که در گوشهوکنار بازار مشغول پخت انواع غذاهای محلی تایلند بودند. تماشای نحوه آمادهسازی غذاها و رفتوآمد فروشندگان، خودش بخش جالبی از این بازدید بود. در مجموع، با توجه به تجربهای که داشتیم، امتیاز ۳.۵ از ۵ را برای این بازار در نظر میگیرم.
پس از گشتوگذار در بازار، با دو توکتوک متفاوت و پرداخت نفری ۱۰ بات برای هر مسیر، دوباره به واکینگ استریت برگشتیم تا باقی شب را در فضای پرجنبوجوش این خیابان سپری کنیم.
برای شام هم تصمیم گرفتیم سراغ یک گزینه ساده و اقتصادی برویم. از فروشگاه زنجیرهای 7-Eleven دو عدد ساندویچ، هر کدام به قیمت ۳۰ بات، به همراه یک نوشیدنی خریدیم که در مجموع ۷۵ بات هزینه داشت. بعد از خوردن شام، با توکتوک به هتل برگشتیم و سومین روز اقامتمان در پاتایا را به پایان رساندیم.
جمعبندی هزینههای روز سوم
در پایان سومین روز سفر، هزینههای ما به تفکیک بخشهای مختلف به شکل زیر بود:
| عنوان هزینه |
مبلغ |
| ورودی جاذبههای گردشگری |
۲۶۰۰ بات |
| حملونقل |
۷۷۰ بات |
| خوردوخوراک |
۴۸۰ بات |
| مجموع هزینه روز سوم |
۳۸۵۰ بات |
جمع کل هزینههای اقامت در پاتایا
با احتساب هزینههای سه روز گشتوگذار در پاتایا، مجموع مخارج ثبتشده ما به ۷۲۱۰ بات رسید. این مبلغ شامل هزینههای ورودی جاذبهها، رفتوآمد و خوردوخوراک در طول این سه روز است.
تجربه ما نشان داد که با کمی تحقیق قبل از سفر، استفاده از وسایل حملونقل عمومی و انتخاب مستقل جاذبههای گردشگری، میتوان هزینههای سفر را تا حد زیادی مدیریت کرد و در عین حال از دیدنیهای مختلف شهر لذت برد.
روز چهارم؛ خداحافظی با پاتایا و آغاز اقامت در پوکت
صبح روز چهارم، بعد از صرف صبحانه وسایلمان را جمع کردیم و اتاق هتل را تحویل دادیم. قرار بود بخش دوم سفرمان را در جزیره زیبای پوکت سپری کنیم. با هماهنگی قبلی تورلیدر، یک دستگاه ون برای انتقال ما به فرودگاه بانکوک در نظر گرفته شده بود و پس از رسیدن به فرودگاه، مراحل پرواز داخلی را انجام دادیم.
یک نکته که بهتر است قبل از خرید بلیت پروازهای داخلی تایلند به آن توجه داشته باشید، هزینه خوراکی و نوشیدنی داخل هواپیماست. در پرواز ما پذیرایی رایگان انجام نشد و برای خرید خوراکی باید هزینه جداگانه پرداخت میکردیم. ما ترجیح دادیم قبل از پرواز از فروشگاه 7-Eleven فرودگاه چند ساندویچ کوچک تهیه کنیم. سه عدد ساندویچ در مجموع ۹۰ بات شد و با احتساب نوشیدنی، هزینه خریدهایمان به ۱۱۵ بات رسید. با همین خرید ساده، ناهارمان را با هزینه مناسبی پشت سر گذاشتیم.
حدود ساعت ۴ بعدازظهر به هتل محل اقامتمان در پوکت رسیدیم. انتخاب ما برای هفت شب اقامت، هتل Duangjitt Resort & Spa بود؛ هتلی چهارستاره با محوطهای سرسبز و چشمانداز زیبای باغ که از همان ابتدا فضای دلنشینی برایمان داشت.

اتاق تحویلی تمیز و مرتب بود و فضای کلی هتل نیز با انتظاری که از یک اقامتگاه تفریحی داشتیم هماهنگی خوبی داشت. یکی از بخشهایی که در طول اقامت از آن رضایت زیادی داشتیم، صبحانه هتل بود. تنوع غذاها بسیار خوب بود و به نظر ما با ذائقه ایرانیها هم سازگاری زیادی داشت. البته احتمالاً حضور تعداد قابل توجهی از مسافران ایرانی در این هتل، در توجه به تنوع غذاها متناسب با سلیقه آنها بیتأثیر نبوده است. در مجموع، از یک هفته اقامت در این هتل خاطره بسیار خوبی برایمان باقی ماند.
بعد از تحویل گرفتن اتاق و کمی استراحت، با راهنمایی تورلیدر برای آشنایی با اطراف هتل و فضای گردشگری پوکت به سمت خیابان معروف بنگلا (Bangla Road) رفتیم.
یکی از نکاتی که خیلی زود در پوکت متوجه شدیم، هزینه نسبتاً بالای حملونقل در این جزیره بود. برخلاف پاتایا که رفتوآمد با توکتوک هزینه چندانی نداشت، در پوکت جابهجایی میتوانست بخش قابل توجهی از بودجه سفر را به خودش اختصاص دهد. به همین دلیل، انتخاب هتل در نزدیکی مراکز تفریحی و محدوده توریستی، بهخصوص اطراف خیابان بنگلا و ساحل پاتونگ، اهمیت زیادی دارد.
از آنجا که برای روز بعد برنامه بازدید از جزایر فیفی را داشتیم، تصمیم گرفتیم در همان روز اول درباره قیمت تورهای دریایی تحقیق کنیم. در مسیر هتل تا خیابان بنگلا، از چند مرکز فروش تور قیمت گرفتیم و به نکته جالبی برخورد کردیم؛ هرچه به محدوده اصلی گردشگری و خیابان بنگلا نزدیکتر میشدیم، قیمتهای پیشنهادی برای تور جزیره فیفی پایینتر میآمد.
بنابراین پیشنهاد میکنم اگر قصد خرید تورهای تفریحی در پوکت را دارید، برای تصمیمگیری عجله نکنید و قبل از پرداخت هزینه، از چند فروشنده مختلف قیمت بگیرید. همین مقایسه ساده میتواند در کاهش مخارج سفر تأثیر خوبی داشته باشد.
روز چهارم بیشتر به جابهجایی از پاتایا به پوکت، آشنایی با هتل جدید و بررسی امکانات و قیمتهای اطراف گذشت. با رسیدن به پوکت، بخش تازهای از سفرمان آغاز شده بود و برای دیدن سواحل و جزایر زیبای این منطقه لحظهشماری میکردیم.
یکی از موضوعاتی که هنگام خرید تورهای تفریحی در پوکت برایمان مطرح شد، تفاوت شرکتهای برگزارکننده بود. واقعیت این است که تا زمانی که با تکتک این شرکتها سفر نکنید، نمیتوانید با اطمینان درباره کیفیت خدمات و تفاوتهایشان قضاوت کنید. به همین دلیل، ما بیشتر تمرکزمان را روی مقایسه قیمتها و شرایط تورها گذاشتیم.
در ابتدا تصمیم داشتیم تمام برنامههای تفریحی روزهای آینده را همان روز اول خریداری کنیم، اما بعد از کمی پرسوجو متوجه شدیم بهتر است خرید هر تور را به شب قبل از اجرای آن موکول کنیم. در این شرایط، فرصت بیشتری برای مقایسه قیمتها و چانهزنی وجود دارد و میتوان با مبلغ مناسبتری تور موردنظر را تهیه کرد.
در نهایت، تور جزیره فیفی را برای دومین روز اقامتمان در پوکت با قیمت نفری ۱۴۰۰ بات خریداری کردیم. نکتهای که در جریان صحبت با فروشندگان متوجه شدیم، تأثیر تعداد مسافران در تخفیف گرفتن بود. هرچه تعداد افراد بیشتر باشد، دست شما برای مذاکره بازتر است. حتی برای گروههای بیشتر از شش نفر، امکان رسیدن به قیمت نفری ۱۲۰۰ بات هم وجود داشت.
بعد از قطعی کردن تور، باقی شب را به گشتوگذار در خیابان بنگلا و قدم زدن در امتداد ساحل پاتونگ اختصاص دادیم. فضای شبانه این منطقه، با حضور گردشگران و مغازهها و رستورانهای متعدد، بسیار دیدنی بود. برای شام هم مثل بعضی شبهای پاتایا سراغ کبابترکی رفتیم و دو پرس با هزینه مجموع ۳۰۰ بات سفارش دادیم.
در پایان شب، برای اینکه بیشتر با محیط اطراف آشنا شویم، مسیر برگشت تا هتل را پیاده طی کردیم. اینطور چهارمین روز سفرمان هم با خرید اولین تور دریایی پوکت و گشتوگذار در یکی از معروفترین مناطق گردشگری جزیره به پایان رسید.
هزینههای روز چهارم
| عنوان هزینه |
مبلغ |
| خوردوخوراک |
۵۵۰ بات |
| خرید تور جزیره فیفی برای دو نفر |
۲۸۰۰ بات |
| مجموع هزینهها |
۳۳۵۰ بات |
روز پنجم؛ یک روز فراموشنشدنی در جزایر فیفی
صبح روز پنجم سفرمان با هیجان زیادی از خواب بیدار شدیم؛ چون قرار بود یکی از معروفترین جاذبههای طبیعی تایلند را از نزدیک ببینیم. بعد از صرف صبحانه، حدود ساعت ۷:۳۰ صبح خودروی شرکت برگزارکننده تور مقابل هتل حاضر شد و ما را به سمت اسکله برد تا برنامه گشت دریایی جزایر فیفی آغاز شود.
این تور از ابتدا تا انتها شامل خدمات مختلفی بود؛ از جمله رفتوآمد هتل تا اسکله، پذیرایی، ناهار، قایقسواری بین چند جزیره و فرصت شنا و اسنورکلینگ در آبهای شفاف اطراف جزایر.
وسیله نقلیه دریایی ما قایق تندرو بود. به نظرم انتخاب نوع قایق در این تور اهمیت زیادی دارد. قایقهای تندرو در مقایسه با کشتیها و قایقهای کروز، زمان کمتری را در مسیر رفتوآمد سپری میکنند و در نتیجه فرصت بیشتری برای توقف در جزایر و لذت بردن از جاذبههای طبیعی باقی میماند.
مناظر جزایر فیفی واقعاً فراتر از انتظاراتمان بود. آب زلال و شفاف، صخرههای سرسبز و مرتفع، ساحلهای زیبا و چشماندازهایی که در هر توقف پیش روی ما قرار میگرفت، این روز را به یکی از بهترین خاطرات سفرمان تبدیل کرد. فرصت شنا و تماشای دنیای زیر آب هم جذابیت برنامه را چند برابر کرده بود.

اگر بخواهم درباره این تجربه امتیاز بدهم، واقعاً نمره ۱۰ از ۵ هم برایش کم است! بدون اغراق، بازدید از جزایر فیفی برای ما زیباترین بخش سفر تا آن روز بود و اگر دوباره به پوکت سفر کنیم، حتماً این برنامه را در اولویت قرار خواهیم داد.
پس از پایان گشت دریایی، به اسکله برگشتیم و خودروهای شرکت برگزارکننده ما را دوباره به هتل منتقل کردند. حدود ساعت ۶:۳۰ عصر به اتاقمان رسیدیم. بعد از یک روز پر از فعالیت و هیجان، کمی استراحت کردیم و دوش گرفتیم تا برای شب آماده شویم.
شب دوباره پیاده به سمت خیابان بنگلا رفتیم و چند ساعتی را در فضای شلوغ و پرجنبوجوش این منطقه گذراندیم. شام را هم همان حوالی با هزینه حدود ۴۰۰ بات صرف کردیم.
از آنجا که برای روز بعد هم برنامه تفریحی داشتیم، فرصت را غنیمت شمردیم و تور رفتینگ را با قیمت نفری ۱۲۰۰ بات رزرو کردیم. در نهایت، با خرید تور جدید و یک شبگردی دیگر در خیابان بنگلا، به هتل برگشتیم و خودمان را برای ماجراجویی روز بعد آماده کردیم.
هزینههای روز پنجم
| عنوان |
هزینه |
| خورد و خوراک |
۴۸۰ بات |
| تور رفتینگ |
۲۴۰۰ بات |
| جمع هزینهها |
۲۸۸۰ بات |
روز ششم؛ هیجان و ماجراجویی در تور رفتینگ
صبح روز ششم را با صرف صبحانه در هتل شروع کردیم. برنامه امروزمان با روزهای قبل متفاوت بود و قرار بود یک روز پر از تفریح و فعالیتهای هیجانانگیز را تجربه کنیم. ساعت ۸ صبح خودروی شرکت برگزارکننده تور مقابل هتل حاضر شد و به سمت محل اجرای برنامه حرکت کردیم.
تور رفتینگ ما فقط به قایقسواری در رودخانه محدود نمیشد و مجموعهای از تفریحات مختلف را در بر میگرفت. از جمله خدمات این برنامه میتوان به رفتوآمد، ناهار، پذیرایی، فیلسواری، موتور چهارچرخ (ATV)، زیپلاین، رفتینگ و بازدید از غار میمونها اشاره کرد. در غار میمونها فرصت تماشای این حیوانات از نزدیک و غذا دادن به آنها را هم داشتیم.


تنوع فعالیتها باعث شده بود در طول روز فرصت زیادی برای استراحت نداشته باشیم و مدام مشغول تجربه یک تفریح جدید باشیم. هر کدام از بخشهای تور جذابیت خاص خودش را داشت؛ از هیجان حرکت با قایق در مسیر رودخانه گرفته تا موتورسواری و زیپلاین در فضای طبیعی منطقه.
در مجموع، روز بسیار خوبی را پشت سر گذاشتیم و از شرکت در این برنامه رضایت داشتیم. اگر بخواهم امتیازی برای این تور در نظر بگیرم، نمره ۴ از ۵ را انتخاب میکنم. حدود ساعت ۷ عصر، پس از پایان تمام فعالیتها، با خودروهای شرکت به هتل برگشتیم.
بعد از رسیدن به اتاق، کمی استراحت کردیم و برای شب دوباره راهی خیابان بنگلا شدیم. با وجود اینکه چند شب متوالی به این منطقه سر زده بودیم، همچنان فضای شلوغ و زنده آن برایمان جذابیت داشت.
برای شام دو عدد همبرگر به همراه نوشیدنی سفارش دادیم که مجموع هزینه آن ۲۵۰ بات شد. از آنجا که برنامه روز بعدمان بازدید از یکی دیگر از جاذبههای معروف اطراف پوکت بود، تور جزیره جیمز باند را نیز با قیمت نفری ۱۵۰۰ بات رزرو کردیم.
پس از نهایی کردن برنامه فردا، به هتل برگشتیم تا برای یک روز گردش دریایی دیگر آماده شویم.
هزینههای روز ششم
| عنوان |
هزینه |
| خورد و خوراک |
۳۵۰ بات |
| خرید تور |
۳۰۰۰ بات |
| جمع هزینهها |
۳۳۵۰ بات |
روز هفتم
بعد از صرف صبحانه، خودروی تور طبق برنامه به دنبالمون اومد و ما رو به اسکله برد. از اونجا سوار قایقهای تندرو شدیم و برنامه بازدید از جزیره جیمز باند شروع شد. این تور شامل چند توقف در جزایر مختلف، فرصت شنا، ناهار، پذیرایی، رفتوآمد و گشت با قایق تندرو بود.

در طول روز از چند منطقه زیبا بازدید کردیم و در نهایت حدود ساعت ۶ عصر به هتل برگشتیم. به نظرمون این تور یکی از جذابترین برنامههای سفر بود و از نظر کیفیت و تجربهای که داشت

بعد از کمی استراحت در هتل، دوباره به خیابان بنگلا رفتیم و شام رو همونجا خوردیم. هزینه شام برای دو نفر ۴۰۰ بات شد.
برای روز بعد دوست داشتیم زیپلاین رو هم امتحان کنیم، اما وقتی قیمتش رو پرسیدیم، متوجه شدیم هزینه این تفریح برای هر نفر ۲۵۰۰ باته؛ اون هم برای برنامهای که فقط حدود یک ساعت طول میکشید. با توجه به مدت زمان و هزینهاش، به نظرمون اصلاً بهصرفه نبود و در نهایت از انجامش منصرف شدیم و به هتل برگشتیم.
هزینههای روز هفتم
| عنوان |
هزینه |
| خورد و خوراک |
۶۰۰ بات |
روز هشتم
بعد از هفت روز گشتوگذار فشرده و برنامههای متنوع، تصمیم گرفتیم امروز کمی به خودمون استراحت بدیم و از امکانات هتل استفاده کنیم. از طرفی پیشبینی میکردیم که احتمال بارندگی در طول روز زیاده؛ برای همین ترجیح دادیم برنامه خاصی برای بیرون رفتن نداشته باشیم.
صبح رو با خیال راحت استراحت کردیم و نزدیک ظهر، وقتی بارندگی برای مدت کوتاهی متوقف شد، به سراغ استخر رفتیم و کمی هم در فضای سبز و زیبای هتل قدم زدیم. با شروع دوباره بارون، به یک رستوران ایرانی نزدیک هتل رفتیم و برای ناهار چلوکباب کوبیده سفارش دادیم. هزینه غذا برای هر نفر ۳۲۰ بات شد.
عصر، با وجود هوای بارانی، تصمیم گرفتیم در ساحل پاتونگ قدم بزنیم. حالوهوای ساحل در هوای بارونی هم برای خودش جذاب بود. برای شام هم کباب ترکی گرفتیم که هزینهاش برای هر دو نفر در مجموع ۳۰۰ بات شد.
در ادامه شب، کمی در خیابان بنگلا گشت زدیم و بعد از گذراندن یک روز آرامتر نسبت به روزهای قبل، به هتل برگشتیم.
هزینههای روز هشتم
| عنوان |
هزینه |
| خورد و خوراک |
۱۱۵۰ بات |
روز نهم
برای امروز تصمیم گرفتیم بهجای استفاده از تورهای آماده، خودمون با موتور در شهر پوکت گشتوگذار کنیم. به همین خاطر یک موتور برای یک روز اجاره کردیم که هزینهاش ۲۰۰ بات بود. البته برای تحویل موتور، ۲۰۰ دلار هم بهعنوان ودیعه از ما دریافت کردند.
بعد از تحویل گرفتن موتور، مسیر گردش روزانهمون رو مشخص کردیم تا بتونیم در طول روز از چند جای دیدنی و ساحلهای معروف پوکت بازدید کنیم. برنامهمون شامل این مکانها بود:
- شهر قدیمی پوکت (Phuket Old Town)
- مجسمه بودای بزرگ (Big Buddha)
- ساحل راوایی (Rawai Beach)
- چشمانداز کیپ پرومتپ (Cape Phrom Thep Viewpoint)
- چشمانداز ویندمیل (Windmill Viewpoint)
- ساحل کاتا (Kata Beach)
- چشمانداز کارون (Karon Viewpoint)
- ساحل کارون (Karon Beach)

با این برنامه قرار بود یک روز کامل رو به گشتوگذار در بخشهای مختلف پوکت اختصاص بدیم و از دیدنیهای شهر و مناظر ساحلی اون لذت ببریم.
مسیر انتخابیمون واقعاً زیبا و تماشایی بود و در طول راه، منظرهها و نقاط زیادی برای عکاسی وجود داشت. از ساعت ۸ صبح تا حدود ۴ بعدازظهر مشغول گشتوگذار بودیم و بعد از بازدید از جاهای مختلف، به هتل برگشتیم.
کمی استراحت کردیم و دوباره با موتور به خیابانهای اطراف هتل رفتیم تا بیشتر با حالوهوای منطقه آشنا بشیم. بعد از خوردن شام که برای دو نفر ۴۰۰ بات هزینه داشت، موتور رو به مغازه اجارهدهنده تحویل دادیم و باقی شب رو در خیابان بنگلا گذروندیم.
اما اتفاق قشنگ این روز، غافلگیری ویژه هتل بود. از اونجایی که این روز مصادف با تولدم بود، بعدازظهر وقتی با هدیهای که هتل برامون در نظر گرفته بود روبهرو شدیم، واقعاً خوشحال و غافلگیر شدیم. این توجه و سورپرایز کوچک، روز تولدم رو در سفر به خاطرهای شیرینتر تبدیل کرد.
هزینههای روز نهم
| عنوان |
هزینه |
| اجاره موتور |
۲۰۰ بات |
| خورد و خوراک |
۱۱۰۰ بات |
| جمع هزینههای روز نهم |
۱۳۰۰ بات |
روز دهم
روز دهم رو بدون برنامه خاصی گذروندیم و بیشتر به گشتوگذار در خیابانهای پوکت و خرید اختصاص دادیم. یکی از جاهایی که بهش سر زدیم، مرکز خرید سنترال بود که از مراکز خرید معروف پوکت به حساب میاد. بعد از بازدید از پاساژ، سری هم به بازار روبهروی سنترال زدیم و کمی در مغازهها گشتیم.
بقیه روز رو به استراحت و جمعوجور کردن وسایل گذروندیم تا برای بخش بعدی سفر آماده بشیم. قرار بود بهزودی پوکت رو ترک کنیم و راهی بانکوک بشیم؛ شهری که بخش پایانی سفرمون در اون سپری میشد.
هزینههای روز دهم
| عنوان |
هزینه |
| خورد و خوراک |
۱۱۰۰ بات |
| جمع کل هزینههای ۷ شب اقامت در شهر پوکت |
۱۳۷۰۰ بات |
روز یازدهم
بعد از صرف صبحانه، با یک دستگاه ون به فرودگاه پوکت رفتیم و از اونجا راهی بانکوک شدیم. با رسیدن به مقصد، به سمت هتل پرینس پالاس (Prince Palace) حرکت کردیم و حدود ساعت ۶ عصر اتاقمون رو تحویل گرفتیم.
هتل پرینس پالاس یک هتل چهارستاره بسیار بزرگ با فضایی کاملاً کلاسیک و دکوراسیونی قدیمی بود. از نظر وسعت و سبک طراحی با دو هتل قبلیمون تفاوت زیادی داشت. صبحانه هتل در مقایسه با دو محل اقامت قبلی کیفیت و تنوع کمتری داشت، اما در مجموع آنقدر غذا وجود داشت که هیچکس گرسنه از رستوران بیرون نمیرفت. تنها ایرادی که در مدت اقامتمون واقعاً به چشم میاومد، سرعت بسیار پایین اینترنت بود. در مجموع، امتیاز ما به این هتل ۳.۵ از ۵ بود.
بعد از کمی استراحت، برای گشت شبانه به سمت آسیاتیک (Asiatique The Riverfront) رفتیم. یکی از تفریحات معروف این مجموعه، چرخوفلک بزرگ اون هست که هزینه استفاده ازش برای هر نفر ۵۰۰ بات بود. با توجه به قیمت بلیت و اولویتهایی که برای تفریحات سفر داشتیم، ترجیح دادیم از این هزینه صرفنظر کنیم. به نظرمون جذابیت چرخوفلک در حدی نبود که پرداخت این مبلغ رو برامون توجیه کنه؛ امتیازی که برای این تفریح در نظر گرفتیم ۳ از ۵ بود.
برای شام یک کباب ترکی به همراه سیبزمینی گرفتیم که در مجموع ۳۵۰ بات هزینه داشت. در پایان شب هم با اتوبوس به هتل برگشتیم. کرایه اتوبوس برای هر نفر ۱۵ بات بود.
هزینههای روز یازدهم
| عنوان |
هزینه |
| حمل و نقل |
۱۳۰ بات |
| خورد و خوراک |
۶۰۰ بات |
| جمع هزینههای روز یازدهم |
۷۳۰ بات |
روز دوازدهم
بعد از صرف صبحانه، با اتوبوس راهی گرند پالاس بانکوک شدیم؛ یکی از معروفترین جاذبههای تاریخی و گردشگری این شهر. برای ورود به مجموعه، به ازای هر نفر ۵۰۰ بات پرداخت کردیم و مدتی رو به بازدید از کاخها و بخشهای مختلف این مجموعه اختصاص دادیم. با اینکه فضای گرند پالاس از نظر معماری و جزئیات دیدنی بود، اما در مجموع برای ما آنقدر جذاب نبود که امتیاز بالایی بهش بدیم؛ امتیاز شخصی ما ۳ از ۵ بود.
بعد از پایان بازدید، دوباره سوار اتوبوس شدیم و به سمت مراکز خرید مرکز شهر رفتیم. از پاساژهایی مثل پالادیوم و سنترال بازدید کردیم و تا غروب مشغول خرید و گشتوگذار در فروشگاهها بودیم.
در پایان روز هم شام خوردیم و بعد از یک روز پر از بازدید و خرید، به هتل برگشتیم.
هزینههای روز دوازدهم
| عنوان |
هزینه |
| هزینههای خورد و خوراک |
۹۰۰ بات |
| هزینه رفت و آمد |
۹۰ بات |
| هزینه ورودی |
۱۰۰۰ بات |
| کل هزینههای روز دوازدهم |
۱۹۹۰ بات |
روز سیزدهم
بعد از صرف صبحانه، دوباره راهی مرکز شهر شدیم تا کمی خرید کنیم و از فروشگاهها و مراکز خرید بانکوک دیدن کنیم. بعدازظهر هم برنامهمون رو به بازدید از محله چینیها (Chinatown) اختصاص دادیم. این منطقه با خیابانهای شلوغ و فضای متفاوتش برای یک بار دیدن جالبه، اما برای ما جذابیت خیلی خاصی نداشت و امتیاز ۳ از ۵ رو بهش دادیم.
در ادامه روز، با تورلیدر ایرانی درباره برنامه سافاری ورلد برای روز بعد صحبت کردیم. در نهایت توافق کردیم که این گشت رو با خودروی اختصاصی و بهصورت خصوصی، با هزینه هر نفر ۲۰۰۰ بات انجام بدیم.
برای مقایسه، هزینه شرکت در همین تور با خودروی گروهی ۱۷۰۰ بات برای هر نفر بود که از این مبلغ، ۱۵۰۰ بات بابت بلیت ورودی باغوحش و باقیمانده بابت ترانسفر دریافت میشد. به نظر ما اختلاف قیمت خودروی گروهی با گزینه خصوصی، با توجه به راحتی و آزادی عمل بیشتر، منطقی بود.
نکته جالب این بود که همین تور در هتل با خودروی اختصاصی، برای دو نفر ۴۵۰۰ بات پیشنهاد شده بود. بنابراین تصمیم گرفتیم بهجای خرید از هتل، تور رو از طریق تورلیدر ایرانی تهیه کنیم که هزینه مناسبتری داشت.
هزینههای روز سیزدهم
| عنوان |
هزینه |
| هزینه خورد و خوراک |
۱۰۰۰ بات |
| هزینه سافاری روز بعد |
۴۰۰۰ بات |
| هزینههای رفت و آمد |
۱۵۰ بات |
| جمع هزینهها |
۵۱۵۰ بات |
روز چهاردهم
بعد از صرف صبحانه، با خودروی اختصاصی که از قبل برای تور سافاری رزرو کرده بودیم، به سمت باغوحش حرکت کردیم. مسیر حدود ۴۵ دقیقه طول کشید و بعد از رسیدن، بازدیدمون از مجموعه سافاری آغاز شد.

برنامه تور شامل بخشهای مختلفی بود؛ از جمله بازدید از فضای عمومی باغوحش، نمایش اورانگوتانها، شیرهای دریایی، فیلها، یک نمایش انسانی، ناهار هندی و در نهایت گشت با خودرو در قسمت حیاتوحش. بخش پایانی تور، یعنی تماشای حیوانات از داخل ماشین، هیجان خاصی داشت و همین تجربه باعث شد بیشتر از قبل از انتخاب خودروی اختصاصی راضی باشیم.
نمایشهای سافاری تقریباً پشت سر هم برگزار میشدند و اگر قصد داشتیم در تمام آنها شرکت کنیم، فرصت کافی برای گشتوگذار در باغوحش و دیدن حیوانات از نزدیک نداشتیم. به همین دلیل تصمیم گرفتیم از شوی دلفینها صرفنظر کنیم و زمان اون رو به قدم زدن در محوطه و غذا دادن به زرافهها اختصاص بدیم.
غذا دادن به زرافهها از نزدیک، یکی از قشنگترین و بهیادماندنیترین تجربههای سفرمون بود. این فرصت رو داشتیم که با فاصله خیلی کمی این حیوانات دوستداشتنی رو ببینیم و بهشون غذا بدیم؛ تجربهای که واقعاً ارزشش رو داشت
در نهایت، برنامه سافاری حدود ساعت ۵ عصر به پایان رسید و بعد از بازگشت، ساعت ۶:۳۰ به هتل رسیدیم. به نظرمون سافاری ورلد یکی از جاذبههایی بود که بازدید ازش در سفر به بانکوک رو حتماً پیشنهاد میکنیم.
هزینههای روز چهاردهم
| عنوان |
هزینه |
| هزینههای خورد و خوراک |
۳۰۰ بات |
روز پانزدهم
صبح بعد از صرف صبحانه، اتاق رو تحویل دادیم و چمدونهامون رو به بخش نگهبانی هتل سپردیم تا قبل از حرکت به فرودگاه، چند ساعت دیگه هم از فرصت باقیمونده برای خرید استفاده کنیم.
درست کنار هتل، یک مرکز خرید عمدهفروشی وجود داشت که تصمیم گرفتیم سری به اونجا بزنیم. بیشتر وقتمون رو به خرید لباس برای همسرم اختصاص دادیم و مقدار زیادی لباس خریدیم. وقتی بعد از خرید، چمدونها رو وزن کردیم، متوجه شدیم فضای خالی زیادی برای وسایل جدید باقی نمونده! با این حال، دلمون نمیخواست بدون خرید سوغاتی خوراکی از تایلند برگردیم.
برای همین به بازار میوهفروشی روبهروی خیابان اصلی هتل رفتیم و مقداری از میوههای استوایی و بهخصوص آناناسهای خوشقیمت خریدیم. قیمت هر عدد آناناس بسته به اندازه و نوعش حدود ۵ تا ۱۵ بات بود؛ یعنی تقریباً معادل ۴ تا ۱۰ هزار تومان با نرخ آن زمان. این خریدهای خوشمزه رو هم بهعنوان هدیه و یادگاری سفر با خودمون برداشتیم.
در نهایت، حدود ساعت ۴ بعدازظهر سوار ون شدیم و به سمت فرودگاه بانکوک حرکت کردیم تا به ایران برگردیم. به این ترتیب، سفر پانزدهروزه ما به تایلند با کلی خاطره، تجربههای تازه و لحظههای بهیادماندنی به پایان رسید.
هزینههای روز پانزدهم
| عنوان |
هزینه |
| هزینه خورد و خوراک |
۵۰۰ بات |
جمعبندی هزینههای سفر
| عنوان |
مبلغ |
| کل هزینههای اقامت در بانکوک |
۸۵۷۰ بات (کمتر از ۳۰۰ دلار) |
| کل هزینههای اقامت در ۱۵ روز سفر |
۲۹۵۸۰ بات (کمتر از ۸۰۰ دلار) - البته به نرخ ارز در زمان سفر نیز توجه نمایید. |
| هزینه تور دو نفر |
۷۹.۸۰۰.۰۰۰ تومان (دلار ۳۱۰۰۰ تومان) |
| هزینه عوارض خروج از کشور برای هر نفر |
۴۰۰.۰۰۰ تومان |
نهایتا کل هزینه های سفر برابر 80.600.000تومان بعلاوه 800 دلار هزینه های سفر بود.
جمعبندی سفر به تایلند
تایلند از نگاه من و همسرم، کشوری تمیز و آرام با مردمی خوشبرخورد و همیشه خندان بود. یکی از چیزهایی که در طول سفر توجه ما رو جلب میکرد، عادت جالب مردم محلی به غذا خوردن در تمام ساعتهای روز و در موقعیتهای مختلف بود. تقریباً در هر زمان و مکانی میشد افرادی رو دید که مشغول غذا خوردن بودند و این موضوع برای ما خیلی جالب بود.
نکته مثبت دیگه، آشنایی خوب بسیاری از مردم محلی با زبان انگلیسی بود که ارتباط برقرار کردن و رفتوآمد در شهرهای مختلف رو برامون راحتتر کرد و باعث شد سفر آسودهتری داشته باشیم.
امیدوارم این سفرنامه با وجود تمام کموکاستیهاش، بتونه برای شما مفید باشه و در برنامهریزی سفرهای آیندهتون به تایلند کمکتون کنه. امیدوارم شما هم فرصت تجربه لحظههای خوب و خاطرهانگیزی رو در این کشور داشته باشید.
نکات کاربردی سفر به تایلند
- سوپرمارکتها: فروشگاههای زنجیرهای 7-Eleven و Family Mart در بیشتر خیابانها و مناطق شهر در دسترس هستند و برای خریدهای روزمره گزینه بسیار مناسبیاند. قیمت نوشیدنیها از حدود ۱۰ بات و آب معدنی کوچک از ۷ بات شروع میشد.
- هزینه اینترنت: ما برای سیمکارت، هر هفته ۱۳۰ بات بابت شارژ اینترنت پرداخت کردیم. بنابراین هزینه اینترنت برای دو هفته اقامتمون در مجموع ۲۶۰ بات شد.
- نوشیدنیهای طبیعی: در خیابانهای تایلند تعداد زیادی گاری و غرفه فروش آبمیوههای طبیعی پیدا میکنید. پیشنهاد میکنم حتماً امتحانشون کنید؛ هم تنوع خوبی دارند و هم طعمشون دلچسبه. با پرداخت حدود ۲۰ تا ۵۰ بات میتونید آب پرتقال، انار، نارگیل و نوشیدنیهای مختلف دیگه تهیه کنید
- غذا و رستوران: برای ما که در انتخاب غذا کمی سختگیر هستیم، رستورانهای ایرانی، فستفودها و غذاهای دریایی گزینههای راحتتری برای صرف غذا بودند. البته اگر به امتحان کردن غذاهای محلی علاقه دارید، میتونید از گاریهای غذاخوری خیابانی که در نقاط مختلف شهر دیده میشن، غذاهای تایلندی سفارش بدید و طعمهای جدیدی رو تجربه کنید.