سفر من به پوکت و بانکوک و پاتایا

برای سفر به تایلند، یک برنامه ۱۴ روزه در نظر گرفتیم که شامل سه مقصد پوکت، پاتایا و بانکوک می‌شد. هزینه تور تایلند برای هر نفر ۹۴ میلیون تومان بود و از 12 تا 27 آذر ۱۴۰۴ سفر کردیم. اقامت ما در هر سه شهر در هتل‌های سه‌ستاره بود و در مجموع، این انتخاب برایمان رضایت‌بخش بود.

قبل از سفر، پیشنهاد شده بود با پرداخت هزینه بیشتر، هتل‌های سطح بالاتری انتخاب کنیم؛ اما ما ترجیح دادیم بودجه‌مان را جور دیگری مدیریت کنیم. برای من، سفر بیشتر به دیدن جاهای جدید و تجربه کردن زندگی در مقصد مربوط می‌شود تا اقامت در هتل لوکس. چون بیشتر وقت را بیرون از هتل می‌گذرانم، تصمیم گرفتم هزینه اضافه‌ای بابت محل اقامت ندهم و پول بیشتری برای گشت‌وگذار و تفریحات تایلند داشته باشم. برای سفر به تایلند، حدود دو هفته قبل از حرکت، قیمت تور چند آژانس را بررسی کردم و در نهایت تورمان را از آژانس آرزوی سفر پارسیان خریدم

پرواز ما از تهران به پوکت با هواپیمایی ماهان، ساعت ۹:۳۰ شب انجام شد. از قبل دوست داشتم طلوع آفتاب را از پنجره هواپیما تماشا کنم. برای همین از هوش مصنوعی پرسیدم کدام سمت هواپیما منظره بهتری دارد. پیشنهادش سمت راست و عقب‌تر از بال بود و من هم شب قبل، صندلی موردنظرم را از سایت ماهان رزرو کردم. اما وقتی زمان طلوع رسید، متوجه شدم راهنمایی‌اش اشتباه بوده و سمت چپ هواپیما دید بهتری به طلوع داشته است!

در طول پرواز هم شام و هم صبحانه سرو شد.

روز اول

ساعت ۷:۵۵ صبح به وقت محلی به پوکت رسیدیم و با ترانسفر به هتل جیراپورن هیل ریزورت رفتیم.

از قبل در یادداشت‌های رزرو آژانس، درخواست کرده بودیم که به مناسبت ماه عسل، اتاق را تزیین کنند. وقتی وارد اتاق شدیم، دیدیم تخت را با گل‌های رز طبیعی دیزاین کرده بودند. این تزیین ساده، استقبال خوبی برای شروع سفرمان بود.

بعد از گذاشتن چمدان‌ها در اتاق، برای آشنایی با اطراف هتل بیرون رفتیم. هوا گرم بود و به خاطر ساعت ظهر، خیابان‌ها چندان شلوغ نبودند. در مسیر به فروشگاه‌های ۷-Eleven سر زدیم که در نقاط مختلف شهر به‌راحتی دیده می‌شدند. این فروشگاه‌ها برای خریدهای روزمره خیلی کاربردی‌اند؛ از غذاهای آماده و نوشیدنی گرفته تا میوه، مواد غذایی و لوازم بهداشتی را می‌توان آنجا پیدا کرد. قیمت‌ها هم برای خریدهای معمول مناسب بود.

بعد از کمی گشت‌وگذار، برای ناهار به هتل برگشتیم و غذا خوردیم. باقی روز را هم در استخر هتل گذراندیم تا بعد از پرواز و رسیدن به پوکت کمی استراحت کنیم.

حدود ساعت ۸ شب برای گشت‌وگذار شبانه پیاده از هتل خارج شدیم و به سمت بنگلا رود و خیابان‌های اطراف رفتیم. پوکت شب‌ها حال‌وهوای متفاوتی دارد و بیشتر جنب‌وجوش شهر از غروب به بعد شروع می‌شود.

در آن زمان، نرخ تبدیل دلار در صرافی‌های پوکت حدود ۳۱۵۰ تا ۳۲۰۰ بات برای هر ۱۰۰ دلار بود. برای روز بعد هم تصمیم گرفتیم تور جزیره جیمز باند را خریداری کنیم . قیمت‌ها را از چند فروشنده پرسیدیم و در نهایت تور را نفری ۱۵۰۰ بات خریدیم. در سطح شهر غرفه‌های زیادی برای فروش گشت شهری وجود دارد و قیمت‌هایشان همیشه یکسان نیست؛ بنابراین بهتر است قبل از خرید چند جا را بررسی کنید و برای گرفتن تخفیف هم مذاکره کنید.

بعد از آن، به خیابان روبه‌روی مرکز خرید جانگ‌سیلون رفتیم که غرفه‌های غذای زیادی داشت. انواع خوراکی‌ها را امتحان کردیم و از تنوع غذاها لذت بردیم. اگر به پوکت سفر می‌کنید، سر زدن به این محدوده برای امتحان کردن غذاهای خیابانی می‌تواند تجربه خوبی باشد.

در ادامه به سمت خیابان معروف پاتونگ و ساحل رفتیم. هزینه استفاده از هر صندلی ساحلی برای استراحت، در آن زمان حدود ۱۰۰ بات بود. تا نزدیک ساعت یک بامداد در خیابان‌ها قدم زدیم و بعد به هتل برگشتیم.

یکی از نکاتی که در پوکت توجه‌مان را جلب کرد، تفاوت فضای شهر در روز و شب بود. ظهرها هوا گرم‌تر است و بعضی مناطق خلوت‌تر به نظر می‌رسند، اما از حدود ساعت ۸ شب، خیابان‌ها و مراکز تفریحی شلوغ‌تر می‌شوند و این جنب‌وجوش تا حوالی ۳ صبح ادامه دارد.

هزینه‌های روز اول برای دو نفر در مجموع ۴۵۸۰ بات شد که از این مبلغ، ۳۰۰۰ بات بابت تور جزیره جیمز باند برای هر دو نفر پرداخت کردیم.

روز دوم

صبح روز بعد، برنامه‌مان بازدید از جزیره جیمز باند بود. ساعت ۹:۳۰ راننده برای بردنمان به محل حرکت قایق آمد. وقتی به بندر رسیدیم، حدود یک ساعت منتظر ماندیم تا بقیه مسافران هم برسند. در این مدت قهوه و بیسکوییت برای پذیرایی آماده بود. قرص ضدتهوع هم در اختیار مسافران قرار می‌دادند که ما هم برای جلوگیری از بد شدن حالمون روی آب، از آن استفاده کردیم.

حدود ساعت ۱۱:۳۰ سوار قایق شدیم و سفر دریایی‌مان شروع شد. حوالی ساعت یک ظهر، ناهار به‌صورت بوفه سرو کردند. غذا شامل برنج و مرغ بود، اما به نظر ما چندان خوشمزه نبود. در کنار غذا هم سس تند و شیرین وجود داشت.

حدود یک ساعت در مسیر دریایی بودیم تا به نزدیکی جزیره جیمز باند رسیدیم. قایق اصلی همان اطراف توقف کرد و بعد سوار قایق‌های کوچک‌تری شدیم که ما را به جزیره می‌بردند. حدود نیم ساعت برای گشت‌وگذار و عکاسی در جزیره فرصت داشتیم. منظره صخره‌ها و طبیعت اطراف زیبا بود و فرصت خوبی برای گرفتن عکس‌های یادگاری داشتیم، هرچند زمان توقف کمی کوتاه بود.

بعد از بازدید جزیره جیمز باند، دوباره به قایق اصلی برگشتیم و به سمت محل کانو‌سواری حرکت کردیم. در میانه مسیر، قایق توقف کرد و قایق‌های پارویی کوچک به ما نزدیک شدند. هر دو نفر سوار یک کانو شدیم و وارد بخش‌های زیبایی از مسیر شدیم.

هزینه کانو‌سواری از قبل روی قیمت تور حساب شده بود و نیازی به پرداخت جداگانه نداشتیم. یک نفر هم قایق را هدایت می‌کرد و ما را به نقاط دیدنی‌تری می‌برد. او در طول مسیر از ما عکس گرفت و در پایان، ۱۰۰ بات به‌عنوان انعام به او دادیم. هم جاهای قشنگی را دیدیم و هم عکس‌های خوبی از این بخش سفرمان ثبت شد.

بعد از کانو‌سواری به قایق اصلی برگشتیم و به سمت محل توقف برای شنا رفتیم. قایق وسط دریا ایستاد و حدودی فرصت داشتیم تا در آب شنا کنیم. در طبقه بالای قایق یک سکوی شیرجه و یک سرسره آبی هم وجود داشت که مسافران می‌توانستند از آن‌ها وارد آب شوند.

بعد از شنا دوباره سوار قایق شدیم و مسیر برگشت را در پیش گرفتیم. در راه، غروب آفتاب را از روی قایق تماشا کردیم؛ پایان دل‌نشینی برای یک روز پر از گشت‌وگذار در دریا بود.

حدود ساعت ۶:۳۰ عصر به اسکله برگشتیم و بعد از سوار شدن به ماشین‌ها، هر گروه به سمت هتل خودش رفت. در هتل کمی استراحت کردیم و شام خوردیم. آخر شب دوباره برای قدم زدن بیرون رفتیم و به همان خیابان غذاخوری شب قبل سر زدیم. این بار آب نیشکر و موچی خریدیم و بعد از کمی گشت‌وگذار به هتل برگشتیم.

در مسیر برگشت به هتل، مثل خیلی از خیابان‌های پوکت، چندین مرکز ماساژ دیدیم و تصمیم گرفتیم تای ماساژ را هم امتحان کنیم. برای یک ساعت ماساژ، نفری ۳۰۰ بات پرداخت کردیم. تجربه خوبی بود و کمک کرد خستگی گشت‌وگذار و تور دریایی آن روز کمتر شود. بعد از ماساژ به هتل برگشتیم و استراحت کردیم.

مخارج روز دوم: ۸۹۵ بات برای دو نفر، بدون احتساب هزینه تور جزیره جیمز باند که جداگانه پرداخت شده بود.

روز سوم

آن روز کمی دیرتر از خواب بیدار شدیم و بعد از خوردن صبحانه، از هتل موتور کرایه کردیم. موتورمان هوندا کلیک ۱۸۰ سی‌سی بود که برای ۲۴ ساعت، ۳۵۰ بات هزینه داشت. موقع تحویل گرفتن موتور هم ۱۰۰۰ بات به‌عنوان ودیعه پرداخت کردیم که بعد از برگرداندن موتور، مبلغ را کامل پس گرفتیم.

بعد از تحویل گرفتن موتور، راهی بیگ بودا شدیم. مسیر جاده بسیار زیبا بود و خودِ رانندگی در این مسیر، بخشی از لذت گشت‌وگذار آن روزمان بود.

وقتی به محل مجسمه بیگ بودا رسیدیم، متوجه شدیم بازدید از آن به دلیل ریزش و رانش زمین تعطیل شده است. امکان نزدیک شدن به مجسمه را نداشتیم و فقط از قسمت پشت آن و از فاصله دور می‌توانستیم عکس بگیریم. پیشنهاد می‌کنم تا زمانی که بازدید از این مجموعه دوباره امکان‌پذیر نشده، برای رفتن به آن برنامه‌ریزی نکنید.

بعد از آن به شهر قدیمی پوکت رفتیم و کمی در خیابان‌هایش قدم زدیم و خرید کردیم. در همین گشت‌وگذار، تور جزیره فی‌فی را برای دو روز بعد خریدیم. فروشنده ابتدا برای هر نفر ۱۸۰۰ بات قیمت داد، اما با توجه به تجربه‌ای که از خرید گشت در پوکت به دست آورده بودیم، شروع به چانه‌زنی کردیم و در نهایت توانستیم قیمت را به نفری ۱۲۰۰ بات برسانیم. در پوکت بهتر است قبل از خرید ، قیمت را از چند فروشنده بپرسید و برای گرفتن تخفیف مذاکره کنید.

بعد از خرید گشت، به ساحلی در همان حوالی رفتیم. در آنجا یک پارک ساحلی وجود داشت که تصمیم گرفتیم مدتی در آن بمانیم و ناهاری را که از قبل داخل کوله‌پشتی گذاشته بودیم، همان‌جا بخوریم. نزدیک غروب متوجه شدیم مراسمی در پارک در حال برگزاری است. از افراد حاضر پرسیدیم و فهمیدیم مراسم افتتاحیه فستیوال گردشگری پوکت است.

در ادامه، یک رژه زیبا برگزار شد که نشستیم و تماشا کردیم. در پایان مراسم هم آتش‌بازی داشتند. تماشای این برنامه برایمان اتفاق جالبی بود؛ چون بدون برنامه‌ریزی قبلی با یکی از رویدادهای شهر روبه‌رو شده بودیم.

بعد از پایان مراسم، هوا کاملاً تاریک شده بود و با موتور به سمت هتل برگشتیم. حدود یک ساعت استراحت کردیم و دوباره با موتور برای گشت‌وگذار شبانه از هتل بیرون رفتیم. کمی در شهر چرخیدیم و در پایان شب به هتل برگشتیم.

مخارج روز سوم پوکت: مجموع هزینه‌های ما برای دو نفر در این روز ۲۳۱۲ بات شد.

روز چهارم

بعد از خوردن صبحانه، تصمیم گرفتیم باک موتور را پر کنیم و آن را تحویل بدهیم. در خیابان‌های پوکت دکه‌هایی وجود دارد که بنزین را داخل بطری‌های شیشه‌ای می‌فروشند. از چند دکه قیمت گرفتیم، اما قیمت بنزین در آن‌ها خیلی بیشتر از پمپ بنزین بود. برای همین با کمک گوگل مپ، نزدیک‌ترین پمپ بنزین شِل را پیدا کردیم و برای سوخت‌گیری به آنجا رفتیم.

موتور را با باک پر تحویل گرفته بودیم و باید موقع پس دادن هم باک آن پر می‌بود. بعد از بنزین زدن، موتور را به محل تحویل بردیم و آن را پس دادیم.

بعد از تحویل موتور، وسایلمان را برداشتیم و برای شنا و آفتاب گرفتن به ساحل پاتونگ رفتیم. به نظر من، ساحل پوکت از نظر زیبایی و فضای اطراف، نسبت به ساحل پاتایا جذاب‌تر بود و از بودن کنار دریا لذت بردیم.

حدود ظهر به هتل برگشتیم و تا شب استراحت کردیم. شب برای شام بیرون رفتیم و این بار قورباغه و دنده خوک کبابی سفارش دادیم. هر دو غذا خوشمزه بودند و تجربه جالبی از امتحان کردن غذاهای متفاوت در پوکت برایمان رقم زدند.

مخارج روز چهارم پوکت: مجموع هزینه‌های این روز برای دو نفر ۶۱۹ بات شد.

روز پنجم

برنامه امروزمان بازدید از جزیره فی‌فی بود. ساعت ۸ صبح راننده به هتل آمد و ما را به سمت اسکله برد. بعد از رسیدن، صبحانه مختصری خوردیم و منتظر ماندیم تا بقیه مسافران هم آماده شوند.

قبل از حرکت، لیدر درباره برنامه روز و مکان‌هایی که قرار بود از آن‌ها بازدید کنیم توضیح داد. بعد از آن سوار قایق شدیم و سفر دریایی‌مان به سمت جزایر فی‌فی شروع شد. قایق این بار یک قایق تندروی کوچک بود که با قایق تور جزیره جیمز باند تفاوت داشت.

اولین توقف ما در یک ساحل زیبا بود که برای شنا و عکاسی فرصت داشتیم. آب دریا و منظره اطراف فضای خوبی برای استراحت و لذت بردن از طبیعت فراهم کرده بود. بعد از مدتی، دوباره سوار قایق شدیم و به سمت جزیره دیگری رفتیم تا ناهار بخوریم.

ناهار در یک رستوران بوفه سرو می‌شد و کیفیت غذاها برایمان رضایت‌بخش بود. تنوع غذاها خوب بود و بیشتر از چیزی بود که انتظار داشتیم. در مقایسه با ناهار گشت قبلی‌مان در جزیره جیمز باند، غذای این گشت کیفیت بهتری داشت و از آن لذت بردیم.

بعد از ناهار، به سمت جزیره میمون‌ها رفتیم و مدت کوتاهی آنجا توقف کردیم. در این منطقه میمون‌ها آزادانه زندگی می‌کنند و با وجود ظاهر بامزه‌شان، حیوانات وحشی هستند و ممکن است گاز بگیرند. بنابراین بهتر است به آن‌ها نزدیک نشوید و برای عکس گرفتن هم فاصله ایمن را حفظ کنید. همچنین پیش از سفر، شرایط بیمه مسافرتی‌تان را بررسی کنید؛ چون گازگرفتگی حیوانات ممکن است تحت پوشش بیمه نباشد. در این بخش از سفر، رعایت فاصله و احتیاط اهمیت زیادی دارد.

بعد از جزیره میمون‌ها، به سمت جزیره فی‌فی و محدوده پارک ملی رفتیم. این بخش از سفر یکی از زیباترین منظره‌هایی را داشت که در پوکت دیدیم. ساحل با آب شفاف و چشم‌انداز خاص صخره‌ها، برای عکاسی بسیار مناسب بود و فضای متفاوتی نسبت به سواحل قبلی داشت. البته تعداد گردشگران زیاد بود و ساحل شلوغ به نظر می‌رسید، اما زیبایی طبیعت همچنان ارزش دیدن داشت.

بعد از بازدید از جزیره فی‌فی و عکاسی، به سمت قایق برگشتیم. در ادامه برنامه، امکان گشت با قایق پارویی هم وجود داشت که هزینه آن جداگانه و نفری ۴۰۰ بات بود. تعدادی از مسافران این گشت را انتخاب کردند، اما ما در آن شرکت نکردیم.

کمی بعد، قایق در نقطه‌ای از دریا توقف کرد تا مسافران بتوانند شنا کنند. جلیقه نجات هم در اختیار همه بود و هرکس تمایل داشت، می‌توانست از آن استفاده کند. بعد از شنا دوباره سوار قایق شدیم و به محل بعدی رفتیم؛ جایی که امکان اسنورکلینگ و پدل‌بردسواری وجود داشت.

برای اسنورکلینگ، ما تودهنی مخصوص خریدیم که قیمت هرکدام ۱۰۰ بات بود. بقیه وسایل موردنیاز را تور در اختیارمان گذاشت. وقتی قایق توقف کرد، عینک‌ها را زدیم و وارد آب شدیم. آب دریا بسیار زلال بود و ماهی‌های رنگارنگ زیادی زیر آب دیده می‌شدند. قبل از سفر، یک قاب ضدآب برای گوشی خریده بودم و توانستم از ماهی‌ها در زیر آب فیلم بگیرم. بعد از آن کمی هم پدل‌بردسواری کردیم و برای برگشت آماده شدیم.

حدود ساعت ۵ عصر به اسکله رسیدیم و با ماشین به هتل برگشتیم. در مجموع، تور جزیره فی‌فی از نظر برنامه، کیفیت غذا و تفریحات برایمان تجربه خوبی بود و از انتخاب آن رضایت داشتیم.

بعد از کمی استراحت در هتل، برای قدم زدن و گشت‌وگذار شبانه بیرون رفتیم. آن شب تصمیم گرفتیم ماساژ با روغن را هم امتحان کنیم که هزینه آن برای هر نفر ۳۰۰ بات بود.

مخارج روز پنجم پوکت: مجموع هزینه‌های این روز برای دو نفر ۳۲۰۰ بات شد که ۲۴۰۰ بات آن بابت تور جزیره فی‌فی بود.

روز ششم

ساعت ۱۲ ظهر از هتل پوکت چک‌اوت کردیم و با ترانسفر به فرودگاه رفتیم. قرار بود ابتدا به بانکوک پرواز کنیم و بعد از آن با خودرو به پاتایا برویم. پروازمان با هواپیمایی تای‌ایر بود و در مجموع تجربه خوبی داشتیم. در طول پرواز قهوه و شیرینی سرو کردند و از پنجره هواپیما هم توانستیم منظره غروب آفتاب را تماشا کنیم.

مسیر حدود یک ساعت طول کشید. بعد از پرواز و جابه‌جایی، رسیدن به هتل و کمی استراحت برایمان خوشایند بود. حدود ساعت ۸ شب به پاتایا رسیدیم.

هتل ما ویز هتل پاتایا بود؛ یک هتل جمع‌وجور با فضای ساده و خودمانی. وسایلمان را داخل اتاق گذاشتیم و بدون اینکه زمان زیادی در هتل بمانیم، برای آشنایی با شهر بیرون رفتیم.

از هتل پیاده به سمت واکینگ استریت حرکت کردیم. هوا همچنان گرم و شرجی بود و حتی در ساعات شب هم گرما را احساس می‌کردیم. در مسیر، مغازه‌ها، فروشگاه‌ها و غرفه‌های غذای خیابانی زیادی دیده می‌شد. فضای شهر برایمان با پوکت تفاوت داشت؛ پاتایا بزرگ‌تر به نظر می‌رسید و در خیابان‌ها رفت‌وآمد زیادی جریان داشت.

در طول مسیر به غرفه‌های غذا هم سر زدیم. در پاتایا هم مثل پوکت، غذاهای خیابانی به‌راحتی پیدا می‌شوند و می‌توان بدون رفتن به رستوران‌های گران‌قیمت، خوراکی‌های مختلف را امتحان کرد.

موضوع دیگری که هنگام سفر بین این دو شهر متوجه شدیم، تفاوت نرخ تبدیل ارز بود. در آن زمان، صرافی‌های پاتایا برای هر ۱۰۰ دلار حدود ۳۱۵۰ بات پرداخت می‌کردند؛ نرخی که از چیزی که در پوکت دیده بودیم کمتر بود. اگر قصد سفر به هر دو شهر را دارید، بهتر است نرخ صرافی‌ها را با هم مقایسه کنید و تبدیل ارز را به زمانی موکول نکنید که به پول نقد نیاز فوری دارید.

آن شب بیشتر به پیاده‌روی و آشنایی اولیه با خیابان‌های اطراف واکینگ استریت گذشت. بعد از چند ساعت گشت‌وگذار، به هتل برگشتیم تا برای برنامه‌های روز بعد استراحت کنیم.

مخارج روز ششم سفر: مجموع هزینه‌های ثبت‌شده برای دو نفر ۱۰۹۵ بات بود.

روز هفتم

روز بعد تصمیم گرفتیم برنامه خاصی نداشته باشیم و بیشتر وقت‌مان را در هتل بگذرانیم. بعد از صبحانه، وسایل شنا را برداشتیم و به استخر رفتیم. هتل ما کوچک و دنج بود و کنار استخر، باغی با تخت‌های مخصوص استراحت وجود داشت. فضای آرامی بود و می‌توانستیم چند ساعت بدون عجله کنار استخر بمانیم و استراحت کنیم.

برای ناهار، دیگر دلمان غذاهای تایلندی نمی‌خواست و هوس غذای ایرانی کرده بودیم. از ایران چند نوع غذای کنسروی همراه خودمان آورده بودم. آن روز کنسرو قورمه‌سبزی و برنج خوردیم. کنسروها را به پذیرش هتل دادیم تا برایمان گرم کنند. در هتل‌های پوکت و پاتایا این کار را برایمان انجام داده بودند، اما بعداً در بانکوک متوجه شدیم که هتل محل اقامتمان چنین امکانی را فراهم نمی‌کند.

اگر به غذاهای ایرانی عادت دارید، همراه داشتن چند کنسرو می‌تواند در طول سفر به کارتان بیاید؛ البته بهتر است قبل از سفر، شرایط حمل مواد غذایی و امکان گرم کردن آن‌ها در هتل را هم بررسی کنید.

تا نزدیک غروب در هتل ماندیم و بعد برای پیاده‌روی و آشنایی بیشتر با شهر بیرون رفتیم. این بار تصمیم گرفتیم در خیابان‌های شلوغ پاتایا قدم بزنیم و غذاهای خیابانی بیشتری را امتحان کنیم. در محدوده مرکزی شهر، به‌خصوص اطراف خیابان ساحلی و واکینگ استریت، غرفه‌های غذا و رستوران‌های زیادی وجود دارد و شب‌ها این مناطق حال‌وهوای پرجنب‌وجوشی دارند.

برای شام، غذایی سفارش دادیم که برنج را داخل پوست آناناس سرو می‌کردند. این غذا ترکیبی از برنج، میگو، اسکوئید و مغزهای خوراکی بود. هم ظاهر متفاوتی داشت و هم طعمش را دوست داشتیم. اگر به پاتایا سفر کردید و این غذا را در منوی رستوران‌ها دیدید، پیشنهاد می‌کنم امتحانش کنید؛ برای ما یکی از انتخاب‌های خوشمزه آن شب بود.

بعد از شام کمی دیگر در خیابان‌ها قدم زدیم و در نهایت به هتل برگشتیم. این روز بیشتر به استراحت و تجربه غذاهای محلی گذشت و فرصت خوبی بود تا قبل از ادامه سفر، کمی انرژی بگیریم.

بعد از شام، همچنان در خیابان‌های پاتایا قدم زدیم و از فضای شبانه شهر لذت بردیم. تا نیمه‌شب بیرون بودیم و بعد به هتل برگشتیم و استراحت کردیم.

مخارج روز هفتم سفر: مجموع هزینه‌های این روز برای دو نفر ۴۷۳ بات شد.

روز هشتم

روز بعد تصمیم گرفتیم برای دیدن جاهای دیدنی پاتایا موتور اجاره کنیم تا راحت‌تر بتوانیم بین جاذبه‌های شهر رفت‌وآمد داشته باشیم. یک موتور هوندا کلیک ۱۵۰ سی‌سی با هزینه ۲۵۰ بات برای ۲۴ ساعت کرایه کردیم و برنامه بازدیدمان را شروع کردیم.

اولین مقصد ما بودای طلایی بود که فاصله کمی با هتل داشت. مجسمه بزرگ و طلایی بودا در این مجموعه دیده می‌شد و در اطراف آن هم مجسمه‌های دیگری از بودا و شخصیت‌های مذهبی قرار داشتند. کمی در محوطه قدم زدیم و عکس گرفتیم و بعد به سمت مقصد بعدی رفتیم.

مقصد اصلی بعدی ما معبد حقیقت بود. مسیر از محل اقامت‌مان با موتور حدود ۴۰ تا ۵۰ دقیقه طول کشید. برای ورود به معبد، نفری ۵۰۰ بات پرداخت کردیم. هزینه بازدید شامل همراهی راهنمای انگلیسی‌زبان هم می‌شد. راهنماهایی به زبان‌های دیگر نیز حضور داشتند، اما در زمان بازدید ما راهنمای فارسی‌زبان وجود نداشت.

برای بازدید به زبان انگلیسی، تقریباً هر ۱۰ دقیقه یک گروه حرکت می‌کرد. ما هم همراه گروه وارد شدیم و در طول مسیر، راهنما درباره بخش‌های مختلف معبد توضیح می‌داد. این بخش حدود یک ساعت طول کشید و بعد از پایان توضیحات، فرصت داشتیم با آزادی بیشتری در محوطه بگردیم و عکس بگیریم.

معبد حقیقت از زیباترین مکان‌هایی بود که در پاتایا دیدیم. چیزی که بیشتر از همه توجه‌مان را جلب کرد، معماری چوبی آن بود. بخش‌های مختلف بنا با جزئیات فراوان و نقش‌ونگارهای ظریف ساخته شده‌اند و مجسمه‌ها و طرح‌های چوبی در قسمت‌های مختلف ساختمان دیده می‌شوند. ظاهر بنا با معابد معمولی تفاوت زیادی داشت و همین موضوع بازدید از آن را برایمان جذاب‌تر کرد.

اگر به پاتایا سفر می‌کنید، پیشنهاد می‌کنم برای بازدید از معبد حقیقت وقت بگذارید. هم معماری خاصی دارد و هم برای عکاسی و تماشای جزئیات بنا مکان جالبی است. بهتر است برای این بازدید عجله نکنید تا بعد از تمام شدن توضیحات راهنما، فرصت کافی برای گشت‌وگذار در محوطه داشته باشید.

بعد از بازدید از معبد حقیقت، راهی باغ نانگ نوچ شدیم. مسیر با موتور حدود ۵۰ دقیقه طول می‌کشید. در بین راه، در یکی از فروشگاه‌های 7-Eleven توقف کردیم و برای ناهار یک ساندویچ آماده و نوشیدنی خریدیم. بعد از خوردن ناهار، مسیرمان را ادامه دادیم و حدود ساعت ۴ عصر به باغ نانگ نوچ رسیدیم.

تقریباً جزو آخرین گروه‌های بازدیدکننده بودیم. بلیت ورودی به همراه اتوبوس توریستی برای هر نفر ۷۰۰ بات بود. با توجه به وسعت زیاد باغ، پیشنهاد می‌کنم اگر قصد بازدید دارید، حتماً گزینه بلیت همراه با اتوبوس را انتخاب کنید؛ چون گشتن در تمام قسمت‌های باغ با پای پیاده زمان و انرژی زیادی می‌خواهد.

سوار اتوبوس شدیم و مسیر بازدید شروع شد. اتوبوس از بخش‌های مختلف باغ عبور می‌کرد و در طول راه می‌توانستیم فضای سبز، محوطه‌های طراحی‌شده و قسمت‌های متنوع مجموعه را تماشا کنیم. باغ نانگ نوچ بسیار بزرگ‌تر از چیزی بود که تصور می‌کردیم و تنوع بخش‌های آن باعث می‌شد در طول مسیر مدام منظره‌های تازه‌ای ببینیم.

در انتهای مسیر، اتوبوس توقف کرد و پیاده شدیم. به ما گفتند حدود نیم ساعت برای گشت‌وگذار فرصت داریم و بعد باید برای برگشت دوباره سوار شویم. اما محوطه آن‌قدر دیدنی بود که بیشتر از زمان تعیین‌شده ماندیم. وقتی برگشتیم، اتوبوس ما حرکت کرده بود و در نهایت با یکی از اتوبوس‌های بعدی به مسیر برگشت رفتیم.

در این باغ عکس‌های بسیار زیبایی گرفتیم. بخش‌های مختلف آن با طراحی‌های متفاوت و مجموعه‌ای از گیاهان و مجسمه‌های تزئینی، فضای جالبی برای قدم زدن و عکاسی داشت. یکی از قسمت‌هایی که بیشتر از همه برایمان جذاب بود، محوطه دایناسورها بود؛ مجسمه‌هایی در اندازه‌های بزرگ و نزدیک به ابعاد واقعی که در بخش‌هایی از باغ قرار داشتند. به نظر من، این قسمت از دیدنی‌ترین بخش‌های مجموعه بود و ارزش داشت برای دیدنش وقت بیشتری بگذاریم.

اگر قصد بازدید از نانگ نوچ را دارید، بهتر است زودتر از ما به آنجا برسید تا فرصت کافی برای دیدن بخش‌های مختلف داشته باشید. رسیدن در ساعات پایانی روز ممکن است باعث شود مجبور شوید بعضی قسمت‌ها را با عجله ببینید.

بعد از بازدید از باغ نانگ نوچ، هوا تاریک شده بود و تصمیم گرفتیم باقی شب را به خرید و گشت‌وگذار در مراکز خرید پاتایا اختصاص بدهیم. با موتور به سمت مرکز خرید ترمینال ۲۱ رفتیم. این مرکز خرید بسیار بزرگ بود و در اطراف آن هم چند مرکز خرید و بازار دیگر وجود داشت.

کمی در ترمینال ۲۱ گشتیم و بعد به بازارهای اطراف سر زدیم. از یکی از بازارها هم چند سوغاتی خریدیم. برای شام تصمیم گرفتیم به فروشگاه بیگ‌سی برویم و غذا تهیه کنیم. بعد از خرید و خوردن شام، به سمت هتل برگشتیم. روز شلوغی را پشت سر گذاشته بودیم و بازدید از معبد حقیقت و باغ نانگ نوچ، بخش اصلی برنامه آن روزمان بود.

مخارج روز هشتم سفر: مجموع هزینه‌های این روز برای دو نفر ۴۸۳۴ بات شد.

روز نهم

صبح روز بعد، بعد از خوردن صبحانه، موتور را برداشتیم و به سمت بودای لیزری حرکت کردیم. این جاذبه در فضای باز قرار دارد و تصویر بزرگ بودا روی دامنه کوه حک شده است. وقتی به آنجا رسیدیم، منظره از نزدیک برایمان جالب بود و فرصت خوبی برای عکاسی داشتیم. فضای اطراف هم برای کمی قدم زدن و تماشای این اثر مناسب بود و بازدید از آن، شروع خوبی برای برنامه‌های آن روزمان شد.

بعد از بازدید از بودای لیزری، به سمت هتل برگشتیم تا موتور را تحویل بدهیم. در مسیر، به پمپ بنزین رفتیم و باک موتور را پر کردیم؛ چون باید آن را با باک پر پس می‌دادیم. بعد از تحویل موتور، به هتل برگشتیم و باقی روز را در استخر گذراندیم.

نزدیک غروب تصمیم گرفتیم پیاده به سمت خیابان ساحلی پاتایا برویم. کمی در مسیر قدم زدیم و برای شام بیرون رفتیم. بعد از شام هم برنامه‌مان تمام نشد؛ برای رفع خستگی روز، ماساژ پا را امتحان کردیم. هزینه ماساژ برای هر نفر ۲۰۰ بات بود و تجربه خوبی داشتیم. بعد از آن به هتل برگشتیم و استراحت کردیم.

مخارج روز نهم سفر: مجموع هزینه‌های این روز برای دو نفر ۹۰۳ بات شد.

روز دهم

روز بعد تصمیم گرفتیم بیشتر وقت‌مان را در ساحل بگذرانیم. بعد از صبحانه، وسایل موردنیاز را برداشتیم و به سمت ساحل پاتایا رفتیم. با اینکه ساحل هر دو شهر پوکت و پاتایا از نظر تمیزی وضعیت خوبی داشت، به نظر ما ساحل پوکت زیباتر بود و فضای جذاب‌تری داشت.

نکته‌ای که برایمان جالب بود، تفاوت رفتار گردشگران در این دو ساحل بود. در پوکت افراد زیادی را می‌دیدیم که داخل آب شنا می‌کردند یا روی ساحل آفتاب می‌گرفتند؛ اما در پاتایا تعداد کسانی که وارد آب می‌شدند کمتر به چشم‌مان می‌آمد. دلیلش را نمی‌دانستیم، اما این تفاوت برایمان قابل توجه بود.

بعد از چند ساعت استراحت کنار ساحل، به سمت هتل برگشتیم. در مسیر برای ناهار مرغ کنتاکی خریدیم و از فروشگاه 7-Eleven هم برنج پخته‌شده گرفتیم. ترکیب این دو غذا برای ذائقه ما مناسب بود و ناهار ساده‌ای خوردیم.

بعدازظهر برای ماساژ تایلندی رفتیم و برای هر نفر ۲۰۰ بات پرداخت کردیم. در طول سفر، ماساژ را در پوکت و پاتایا امتحان کرده بودیم و برداشت‌مان این بود که هزینه آن در پاتایا کمی کمتر از پوکت است. در بانکوک هم مراکز ماساژ کمتری به چشم‌مان خورد و قیمت‌هایی که دیدیم بالاتر بود.

چون آخرین شب اقامت‌مان در پاتایا بود، شب دوباره به سمت واکینگ استریت رفتیم تا کمی در خیابان‌ها قدم بزنیم و از فضای شبانه شهر لذت ببریم. بعد از گشت‌وگذار، به هتل برگشتیم تا برای ادامه سفر آماده شویم.

مخارج روز دهم سفر: مجموع هزینه‌های این روز برای دو نفر ۸۷۳ بات شد.

روز یازدهم

صبح روز بعد، هتل پاتایا را تحویل دادیم و ساعت ۱۰ راننده برای انتقالمان به بانکوک آمد. مسیرمان را با خودرو شروع کردیم و حدود ساعت ۱۲ به هتل فوروم پارک در بانکوک رسیدیم. پذیرش هتل به ما گفت که اتاق ساعت ۲ آماده تحویل است. بنابراین چمدان‌ها را به امانت گذاشتیم و تصمیم گرفتیم تا آن زمان به فروشگاه آیکیا برویم.

برای رفتن به آیکیا می‌خواستیم از وسایل حمل‌ونقل عمومی استفاده کنیم. مسیر ایستگاه‌های بی‌تی‌اس و مترو را روی نقشه بررسی کردیم و راه افتادیم. هزینه رفت‌وآمد با مترو و قطار شهری برای این مسیر، برای دو نفر ۹۵ بات شد که به نظرمان کمی زیاد بود.

وقتی به آیکیا رسیدیم، خریدهایمان را انجام دادیم و همان‌جا ناهار خوردیم. غذای معروف میت‌بال آیکیا را انتخاب کردیم. بعد از خرید و ناهار، برای ادامه برنامه‌های سفرمان آماده شدیم.

دلیل اصلی اینکه برای چند روز به بانکوک آمده بودیم، بازدید از بازار شناور و بازار راه‌آهن مائِکلونگ بود. هر دوی این جاذبه‌ها بیرون از مرکز بانکوک قرار دارند و برای رفتن به آن‌ها باید از خودرو استفاده کرد. به همین دلیل تصمیم گرفتیم برای روز بعد گشت تهیه کنیم.

ابتدا قیمت گشت را از لیدر خودمان پرسیدیم، اما مبلغ پیشنهادی‌اش به نظرمان خیلی بالا بود. بعدتر در سطح شهر به یک دکه فروش تور برخوردیم و قیمت‌ها را از آنجا هم پرسیدیم. در نهایت توانستیم یک تور خصوصی برای بازدید از هر دو مقصد، با خودروی اختصاصی، به قیمت ۶۰۰ بات برای دو نفر بگیریم. اختلاف قیمت باعث شد بیشتر به این نتیجه برسیم که در مقصدهای توریستی بهتر است پیش از خرید، قیمت چند فروشنده را مقایسه کنیم.

آخر شب به هتل فوروم پارک برگشتیم، اتاق را تحویل گرفتیم و بعد از یک روز رفت‌وآمد و خرید، استراحت کردیم تا برای گشت‌وگذار روز بعد آماده باشیم.

مخارج روز یازدهم سفر: مجموع هزینه‌های ثبت‌شده برای دو نفر ۱۸۳۴ بات شد.

روز دوازدهم

صبح روز بعد، ساعت ۸ راننده به هتل آمد و برای بازدید از بازار شناور و بازار راه‌آهن مائکلونگ حرکت کردیم. هر دو بازار خارج از مرکز بانکوک قرار دارند و حدود یک ساعت و نیم در راه بودیم تا به مقصد اول، یعنی بازار شناور، برسیم.

وقتی به بازار رسیدیم، متوجه شدیم چون فقط دو نفر بودیم، برای گشت‌وگذار روی آب باید قایق خصوصی می‌گرفتیم. قیمت اولیه‌ای که به ما اعلام کردند، برای یک ساعت و نیم قایق‌سواری ۳۰۰۰ بات بود. این مبلغ خیلی بیشتر از چیزی بود که انتظار داشتیم و حتی برای لحظه‌ای به این فکر کردیم که شاید انتخاب تور خصوصی تصمیم درستی نبوده است.

با این حال، شروع به چانه‌زنی کردیم و بعد از کمی مذاکره، فروشنده قبول کرد هزینه قایق را به ۲۳۰۰ بات کاهش دهد. در نهایت پول را پرداخت کردیم و سوار قایق شدیم.

قایق در مسیر رودخانه حرکت می‌کرد و در طول راه، قایق‌های دیگری را می‌دیدیم که محصولات مختلفی می‌فروختند؛ از غذاها و خوراکی‌های محلی گرفته تا لباس، سوغاتی و وسایل متنوع. فروشنده‌ها از داخل قایق‌هایشان با گردشگران ارتباط می‌گرفتند و همین شکل خریدوفروش روی آب، فضای متفاوتی نسبت به بازارهای معمولی داشت.

قایق‌سواری در میان این قایق‌ها و تماشای زندگی و خریدوفروش در اطراف رودخانه، تجربه جالبی برایمان بود. بازار شناور یکی از متفاوت‌ترین بخش‌های سفرمان به بانکوک شد و به نظرم ارزش دیدن دارد. فقط پیشنهاد می‌کنم قبل از سوار شدن، قیمت قایق و مدت زمان گشت را دقیق بپرسید و حتماً برای گرفتن قیمت بهتر چانه بزنید؛ چون مبلغ اولیه ممکن است بالا باشد.

در میانه مسیر قایق‌سواری، در محلی توقف کردیم که امکان بازدید از مزرعه نارگیل وجود داشت. از قایق پیاده شدیم و با یکی از روش‌های تهیه شیره نارگیل آشنا شدیم. در آنجا از آب نارگیل محصولی شبیه شیره نارگیل تهیه می‌کردند و ما هم فرصت کردیم آن را امتحان کنیم.

خود بازار شناور فضای متفاوت و جالبی داشت. قایق‌های فروشنده مدام به سمت ما می‌آمدند و انواع خوراکی، غذا، سوغاتی و کالاهای دیگر را پیشنهاد می‌کردند. از طرفی، هر جا که می‌خواستیم بیشتر بمانیم یا چیزی را تماشا کنیم، امکان توقف قایق وجود داشت و می‌توانستیم با خیال راحت اطراف را ببینیم و عکس و فیلم بگیریم.

نکته‌ای که در این بازدید متوجه شدیم، قیمت بالای بسیاری از کالاها و خوراکی‌ها بود. به همین دلیل پیشنهاد می‌کنم هنگام قایق‌سواری بیشتر از تماشای فضای بازار و ثبت عکس و فیلم لذت ببرید و اگر قصد خرید دارید، حتماً قبل از پرداخت، قیمت را بپرسید و با قیمت‌های جاهای دیگر مقایسه کنید.

بعد از بازدید از بازار شناور، سوار خودرو شدیم و به سمت بازار راه‌آهن مائکلونگ یا همان ریل‌وی مارکت رفتیم. این بازار در کنار ریل قطار قرار دارد و مغازه‌ها و غرفه‌های زیادی در دو طرف مسیر دیده می‌شوند. نکته جالب اینجاست که با نزدیک شدن قطار، فروشنده‌ها بساط و سایه‌بان‌هایشان را جمع می‌کنند تا قطار از مسیر عبور کند و به‌محض اینکه قطار رد می‌شود، دوباره همه‌چیز را به حالت قبل برمی‌گردانند.

این صحنه را قبلاً بارها در کلیپ‌های اینستاگرام دیده بودم و دوست داشتم از نزدیک تجربه‌اش کنم. وقتی رسیدیم، فرصت داشتیم در بازار قدم بزنیم و از غرفه‌ها دیدن کنیم. برخلاف بازار شناور، قیمت بعضی محصولات اینجا مناسب‌تر بود و ما هم چند نوع میوه خریدیم.

قطار قرار بود حدود ساعت ۲ بعدازظهر از بازار عبور کند. کمی پیش از رسیدنش، فروشنده‌ها شروع به جمع کردن بساط کردند و گردشگران هم در اطراف مسیر جمع شدند تا عبور قطار را تماشا کنند. وقتی قطار از میان مغازه‌ها و جمعیت عبور کرد، صحنه‌ای دیدنی شکل گرفت؛ فاصله قطار با بعضی قسمت‌های بازار بسیار کم بود و همه با دقت عبور آن را تماشا می‌کردند.

به نظر من، بازار راه‌آهن یکی از جاذبه‌هایی است که در سفر به بانکوک ارزش دیدن دارد. اگر می‌خواهید عبور قطار را ببینید، بهتر است زمان حرکت آن را از قبل بررسی کنید و کمی زودتر در محل حاضر شوید تا جای مناسبی برای تماشا داشته باشید.

راننده از ابتدا گفته بود هرقدر بخواهیم می‌توانیم در بازار بمانیم و او منتظرمان خواهد بود. بعد از گشت‌وگذار و تماشای قطار، در بعدازظهر به سمت خودرو برگشتیم و از راننده خواستیم ما را به یک مرکز خرید ببرد. او مرکز خرید آیکون‌سیام را پیشنهاد کرد؛ مجموعه‌ای بزرگ و لوکس با معماری زیبا و فروشگاه‌های متنوع. کمی در آنجا گشتیم و از فضای مرکز خرید دیدن کردیم.

آخر شب برای شام به پیتزا هات رفتیم. بعد از صرف شام، به هتل برگشتیم و روز شلوغ‌مان را به پایان رساندیم.

مخارج روز دوازدهم سفر: مجموع هزینه‌های این روز برای دو نفر ۳۴۳۹ بات شد.

روز سیزدهم

امروز آخرین روز سفرمان بود و تصمیم گرفتیم برنامه شلوغی نداشته باشیم. بیشتر روز را در هتل گذراندیم و برای شنا به استخر رفتیم. استخر هتل فوروم پارک تمیز بود و فضای مناسبی برای استراحت داشت.

در مجموع، از نظر کیفیت اقامت، هتل بانکوک را بیشتر از هتل‌هایی که در پوکت و پاتایا داشتیم، پسندیدیم. بعد از چند روز گشت‌وگذار و جابه‌جایی بین شهرها، ماندن در هتل و استراحت کردن برایمان لذت‌بخش بود.

نزدیک غروب تصمیم گرفتیم به چاینا تاون بانکوک برویم. برای اینکه بیشتر با فضای شهر آشنا شویم، بخشی از مسیر را پیاده طی کردیم. چاینا تاون خیابانی پرجنب‌وجوش با رستوران‌ها، غذاخوری‌ها و غرفه‌های متعدد است. از همان ابتدا، تابلوهای چینی، تزئینات خیابان و تنوع غذاها فضایی متفاوت ایجاد می‌کردند؛ طوری که حس می‌کردیم وارد محله‌ای از چین شده‌ایم.

در این محدوده گزینه‌های زیادی برای غذا خوردن وجود دارد و بوی غذاهای مختلف از غرفه‌ها و رستوران‌ها به مشام می‌رسد. کمی در خیابان قدم زدیم، از فضای اطراف دیدن کردیم و شام را همان‌جا خوردیم. چاینا تاون برای آخرین شب سفر، انتخاب خوبی بود؛ هم فضای متفاوتی داشت و هم فرصت کردیم قبل از پایان سفر، بخشی دیگر از بانکوک را ببینیم.

آخر شب با استفاده از گرَب به هتل برگشتیم و برای آماده شدن و جمع کردن وسایل سفر استراحت کردیم.

مخارج روز سیزدهم سفر: مجموع هزینه‌های این روز برای دو نفر ۶۳۲ بات شد.

روز چهاردهم

روز آخر سفرمان بود و باید هتل را تحویل می‌دادیم. تا ظهر وسایلمان را جمع کردیم و برای آخرین خریدها، به فروشگاه لوتوس ماکرو در نزدیکی هتل رفتیم. کمی خرید کردیم و بعد به هتل برگشتیم تا برای رفتن به فرودگاه آماده شویم.

پرواز برگشت ما ساعت ۱۰ شب بود، اما طبق هماهنگی لیدر، ترانسفر ساعت ۳ بعدازظهر دنبالمان آمد. به همین دلیل حدود شش ساعت زودتر از زمان پرواز به فرودگاه رسیدیم. تا زمان باز شدن گیت، کمی استراحت کردیم و خوابیدیم. غذایی را هم که از قبل همراه خودمان برده بودیم خوردیم و بعد برای انجام مراحل خروج و رفتن به سمت گیت آماده شدیم.

به این ترتیب، سفر ۱۴ روزه ما به تایلند به پایان رسید؛ سفری که در آن از سواحل پوکت و پاتایا دیدن کردیم، به بازارهای محلی رفتیم، غذاهای متنوعی را امتحان کردیم و با جاذبه‌های شهری و فرهنگی بانکوک آشنا شدیم.

در مجموع، تایلند برای ما مقصدی متنوع بود؛ از طبیعت و جزیره‌گردی گرفته تا معابد، بازارهای محلی و زندگی شبانه شهرها. اگر قصد سفر به این کشور را دارید، پیشنهاد می‌کنم برای هر شهر چند روز زمان بگذارید و پیش از خرید تورها و تفریحات، قیمت‌ها را مقایسه کنید. این کار کمک می‌کند با بودجه مناسب‌تری سفر کنید و فرصت بیشتری برای تجربه جاذبه‌های مختلف داشته باشید.

مخارج روز چهاردهم سفر: مجموع هزینه‌های این روز برای دو نفر ۴۸۵ بات شد.

توصیه‌های کلی برای سفر به تایلند

بعد از ۱۴ روز سفر به پوکت، پاتایا و بانکوک، چند نکته برایمان روشن شد که دانستن آن‌ها می‌تواند به برنامه‌ریزی بهتر سفر کمک کند.

پول و تبدیل ارز

بهتر است قبل از تبدیل دلار، نرخ صرافی‌ها را در شهرهای مختلف مقایسه کنید. طبق تجربه ما، نرخ تبدیل ارز در پوکت بهتر از پاتایا بود و در بانکوک هم صرافی‌های کمتری به چشم‌مان خورد. پیشنهاد می‌کنم برای تبدیل پول عجله نکنید و پیش از سفر، درباره نرخ‌های روز اطلاعات بگیرید.

ماساژ تایلندی را از دست ندهید

ماساژ یکی از تجربه‌های خوب سفرمان بود و پیشنهاد می‌کنم حتماً آن را امتحان کنید. در تجربه ما، هزینه ماساژ در پاتایا کمی کمتر از پوکت بود و در بانکوک با قیمت‌های بالاتری روبه‌رو شدیم. قبل از انتخاب مرکز ماساژ، قیمت و مدت زمان خدمات را بپرسید.

غذاهای خیابانی را امتحان کنید

در هر سه شهر، غرفه‌ها و غذاخوری‌های خیابانی زیادی وجود دارد. تنوع غذاها زیاد است و می‌توانید خوراکی‌های محلی متفاوتی را امتحان کنید. ما از بعضی غذاها خیلی خوشمان آمد؛ به‌خصوص برنجی که داخل آناناس سرو می‌شد.

از فروشگاه‌های زنجیره‌ای خرید کنید

7-Eleven تقریباً در همه جای شهر به چشم می‌خورد و برای خرید آب، نوشیدنی، خوراکی، ساندویچ آماده و اقلام روزمره کاربردی است.

Big C برای خرید خوراکی، تنقلات و سوغاتی گزینه خوبی است.

Lotus’s و Makro: ما هم از فروشگاه لوتوس ماکرو در بانکوک خرید کردیم و تجربه خوبی داشتیم.

جاذبه‌هایی که پیشنهاد می‌کنیم ببینید

پوکت: شهر قدیمی پوکت و جزایر اطراف آن از بخش‌های جذاب سفر ما بودند.

پاتایا: معبد حقیقت و باغ نانگ نوچ از جاهایی بودند که واقعاً ارزش بازدید داشتند.

بانکوک: بازار راه‌آهن مائکلونگ و بازار شناور تجربه‌های متفاوتی بودند. برای بازدید از آن‌ها، زمان رفت‌وآمد و هزینه قایق یا تور را از قبل بررسی کنید.

ما در این سفر به پارک آبی نرفتیم؛ اما اگر به تفریحات آبی علاقه دارید، می‌توانید آن را هم در برنامه‌تان قرار دهید.

چند وسیله که بهتر است همراه داشته باشید

غذای کنسروی و نان لواش: اگر گاهی دلتان غذای ایرانی می‌خواهد، همراه داشتن مقداری غذای آماده می‌تواند مفید باشد. البته پیش از سفر، قوانین حمل مواد غذایی و امکان گرم کردن آن‌ها در هتل را بررسی کنید.

قاب ضدآب گوشی: برای شنا، اسنورکلینگ و فیلم‌برداری در آب کاربردی است. ما قاب گوشی را از ایران تهیه کردیم، چون تصور می‌کردیم خرید آن در مقصد گران‌تر تمام شود.

تورها را از چند جا قیمت بگیرید

در طول سفر متوجه شدیم قیمت گشت در فروشنده‌های مختلف یکسان نیست. پیشنهاد می‌کنم پیش از خرید، قیمت پیشنهادی لیدر هتل را با چند آژانس یا غرفه فروش تور در شهر مقایسه کنید. فقط قیمت را ملاک قرار ندهید؛ مدت زمان برنامه، خدمات، نوع وسیله نقلیه و هزینه‌های جداگانه را هم بررسی کنید تا مطمئن شوید تور انتخابی کیفیت مناسبی دارد.

برای رفت‌وآمد از گرَب استفاده کنید

گرَب (Grab) اپلیکیشنی برای درخواست خودرو است و در تایلند می‌تواند رفت‌وآمد را ساده‌تر کند. برای استفاده از آن به اینترنت و امکان ثبت‌نام نیاز دارید. ما در روز اول از لیدر سیم‌کارت تایلندی گرفتیم و توانستیم از این برنامه استفاده کنیم.

در شهرها توک‌توک هم وجود دارد، اما قیمت پیشنهادی راننده‌ها ممکن است برای گردشگران بالا باشد. بهتر است قبل از سوار شدن، کرایه را مشخص کنید و در صورت امکان با قیمت گرَب مقایسه کنید.

هزینه سفر ۱۴ روزه به تایلند

مجموع هزینه‌هایی که برای دو نفر در طول این سفر ثبت کردیم، حدود ۲۶ هزار بات بود که در محاسبه ما نزدیک به ۸۰۰ دلار آمریکا می‌شد. این مبلغ مربوط به هزینه‌های روزانه‌ای بود که در سفر یادداشت کرده بودیم و نباید آن را هزینه کامل سفر، شامل تور و پرواز، در نظر گرفت.

در مجموع، هزینه سفر به سبک اقامت، تعداد تفریحات، خریدها، انتخاب رستوران و نوع رفت‌وآمد بستگی دارد. بنابراین ممکن است هزینه سفر شما کمتر یا بیشتر از مبلغی باشد که ما پرداخت کردیم.