معابد پکن نمایانگر سه باور اصلی در فرهنگ چین یعنی باورهای بودایی، تائوئیسم و کنفوسیوسگرایی میباشند. این شهر صدها معبد تاریخی دارد که بیشتر آنها در دوران سلسلههای مینگ و چینگ ساخته شدهاند. در ادامه این مطلب از آرزوی سفر مهمترین معابد پکن را به شما معرفی کردهایم و اطلاعاتی درباره آدرس، ساعت کاری و نزدیکترین ایستگاه مترو به هرکدام را آوردهایم.
معبد آسمان
معبد آسمان یکی از معروفترین معابد پکن است که در فهرست میراث جهانی یونسکو نیز ثبت شده است. این معبد در قرن پانزدهم میلادی به فرمان امپراتور یونگله، همان سازنده شهر ممنوعه پکن ساخته شد. یکی از جالبترین بخش های این معبد از نظر مسافران تور چین دیوار پژواک است. جذابیت دیوار اینجاست که اگر درون یک طرف دیوار آرام پچپچ کنید، دوستتان در آن طرف دیوار میتواند صدای شما را به واضح بشنود!

کمی آنطرفتر، یک سکوی سنگی بزرگ به نام محراب مدور وجود دارد. چینیهای باستان به عدد ۹ خیلی علاقه داشتند و آن را عددی مقدس میدانستند؛ به همین خاطر همه جای این سکو را با این عدد طراحی کردهاند. اینجا دقیقا همان نقطهای است که امپراتور روی آن میایستاد تا انگار از پلههای نامرئی بالا برود و مستقیم با فرشتهها و آسمان صحبت کند.
معبد خورشید (Ritan Park) یکی دیگر از معابد پکن است که در سال ۱۵۳۰ بنا شد. این مکان محل برگزاری مراسم بهاری امپراتور بود. امروزه این معبد به پارکی زیبا با دریاچههای مصنوعی و باغهای یوشین تبدیل شده است که فضای جذابی را برای مسافران تور پکن فراهم کرده است.

معبد زمین (Ditan Park) پس از معبد آسمان دومین محراب بزرگ شهر است. امپراتوران در انقلاب تابستانی در این مکان به درگاه خدای زمین دعا میکردند. معماری این معبد پکن مربعشکل است زیرا در قدیم، مردم تصور میکردند زمین مربع است. امروزه این مکان به دلیل برگزاری بازارچههای معبد در سال نو چینی بسیار محبوب است.

معبد ماه که به پارک یوئتان معروف است در غرب منطقه شهر قرار دارد. این معبد یکی از چهار معبد بزرگ و نمادین پکن محسوب میشود که در دوران امپراطوری برای ستایش عناصر طبیعت بنا گردیده بود. معماری این معبد با استفاده از کاشیهای سفید لعابی تزیین شده است که در نظام نمادشناسی چین، نشانهای دقیق از درخشش و خلوص ماه به شمار میرود. در گذشته، امپراطورها هنگام شروع پاییز به اینجا میآمدند و مراسمهای بزرگی میگرفتند تا برای فراوانی نعمت دعا کنند.

معبد لاما یا یونگهه گونگ در شمال شرقی شهر پکن قرار دارد و امروزه بزرگترین صومعه بودایی تبتی در این شهر به شمار میرود. معماری معبد لاما ترکیبی از سبکهای چینی، تبتی، مغولی و منچو است و بهخوبی تنوع فرهنگی دوران امپراتوری چینگ را نشان میدهد. مهمترین بخش این معبد، تالار پاویون سعادت ابدی است که مجسمهای ۱۸ متری از بودای میتریا، در آن قرار دارد. یکی از آیینهای معروف معبد لاما، رقص شیطان است که در آخرین روز از نخستین ماه قمری برگزار میشود. در این مراسم راهبان با ماسکهای خاص و حرکات نمادین، آیینی سنتی برای دور کردن نیروهای منفی اجرا میکنند.

معبد کنفوسیوس پکن که در سال ۱۳۰۲ میلادی بنا شده، به عنوان دومین معبد بزرگ پیروان این آیین در سراسر چین شناخته میشود. در حیاطهای معبد ۱۹۸ لوح سنگی دیده میشود که نام بیش از ۵۱ هزار دانشمند بر روی آنها حک شده است. این افراد کسانی بودند که در آزمونهای سخت امپراتوری موفق شده بودند. در کنار معبد نیز یک کالج امپراتوری قرار دارد که مهمترین مرکز آموزشی چین باستان به شمار میرفت. شاخصترین بخش این مجموعه، تالار بییونگ است که روی سکویی مربعی و در میان آب ساخته شده است.

معبد ابر سفید (Baiyun Guan) مرکز اصلی فرقه «دروازه اژدها» است که یکی از فرقه های مذهب تائوئیسم میباشد. قدمت این معبد به دوران سلسله تانگ برمیگردد. طبق گفته مسافرانی که با ویزای چین از این معبد دیدن کردهاند، راهبان این معبد پوشش متفاوتی دارند و با لباسهای آبی و موهای بلند که بالای سرشان گره زدهاند، در راهروهای پرپیچوخم معبد در حال رفتوآمد هستند. این معبد ۱۹ تالار مختلف دارد که هر کدام متعلق به یکی از خدایان است. یکی از کارهای سرگرمکننده در این معبد، رفتن به سراغ پل وو فنگ است. زیر این پل یک ناقوس سنگی قرار دارد که مردم به سمت آن سکه پرتاب میکنند؛ چون معتقدند اگر سکه به وسط ناقوس بخورد، شانس میآورند و عمرشان طولانی میشود.

معبد دونگیو (Dongyue) یکی از عجیبترین معابد پکن است که در سال ۱۳۱۹ بنا شد. این معبد به خدای کوهستان اختصاص دارد. طبق باورهای تائویی خدای کوهستان کسی است که مسئول رسیدگی به زندگی پس از مرگ است. وقتی وارد حیاط اصلی میشوید، با اتاقکهایی معروف به ۷۶ بخش روبرو میشوید که هر کدام با مجسمههای گچی و جزئیات دقیق، پاداشها و مجازاتهای دنیای دیگر را نشان میدهند. کتیبههای سنگی حیاط که هدیه امپراتورهای مینگ و چینگ هستند، نشاندهنده اعتبار زیاد این معبد در گذشته است.

معبد تانژه قدیمیترین معبد پکن است. حتی یک ضرب المثل چینی میگوید اول معبد تانژه وجود داشته و بعداً شهر پکن ساخته شده است. ساختمان این معبد مدل پلکانی دارد و هر چقدر بالاتر بروید، اتاقها و تالارهای قشنگتری میبینید. یکی از بخشهای خیلی جالب معبد تانژه، یک جوی آب مارپیچ و کوچک است که در گذشته امپراتور و دوستانش دور آن مینشستند و فنجانها را روی آب ول میکردند. فنجان جلوی هر کس که میایستاد، آن شخص باید یک شعر میسرود. از دیگر جذابییتهای معبد دو تا درخت خیلی بزرگ و قدیمی است که به آنها «آقا و خانم امپراتور» میگویند. این درختها در پاییز آنقدر برگهای زرد و درخشانی دارند که انگار تمام حیاط را طلا پاشیدهاند.

معبد بودایی ژیهوا (Zhihua) جواهری مخفی در دل کوچههای قدیمی و سنتی پکن است که از دوران سلسله مینگ باقی مانده و داستانی عجیب پشت ساخت آن وجود دارد. این معبد در سال ۱۴۴۴ برای بزرگداشت یک خواجه قدرتمند و فاسد به نام وانگ ژن ساخته شد که نفوذ زیادی روی امپراتور داشت. جذابترین بخش این معبد، تالار ده هزار بودا است که دیوارهایش از کف تا سقف با مجسمههای کوچک بودا پر شده و در تالار کتیبهها نیز میتوانید یک قفسه برای نگهداری متون مقدس ببینید که روی پایهای مرمرین با کندهکاریهای ظریف قرار گرفته است.

معبد فایوان قدیمیترین معبد بودایی داخل شهر است که حدود ۱۴۰۰ سال پیش ساخته شده است. این معبد چون یک مرکز آموزشی برای راهبهاست، اصلاً شلوغ نیست و فضای بسیار دنج و آرامی دارد. بهترین زمان برای رفتن به اینجا فصل بهار است. در این فصل حیاطها پر از گلهای یاس میشوند و بوی عطرشان تمام معبد را پر میکند.

مجموعه هشت معبد پارک باداچو
پارک باداچو (Badachu) که در حاشیه شمال غربی پکن قرار دارد، یکی از زیباترین جاهای دیدنی چین در پکن است. هشت معبد و صومعه بودایی قدیمی در میان تپههای سرسبز این پارک پراکنده شدهاند. یکی از این معبدها به نام معبد چانگآن در دهه ۱۹۶۰ آسیبهای زیادی دید. به همین خاطر در حال حاضر، این ساختمان به عنوان مرکز اداری یا اقامتگاه دولتی استفاده میشود. در ادامه، هفت معبدی که فعال هستند را معرفی کردهایم:
این معبد که قدمت آن به سلسله تانگ برمیگردد، یکی از مقدسترین بخشهای پارک است. در اینجا یک مجسمه بودای ۳.۳ تنی و یک برج سنگی هفت طبقه بسیار زیبا وجود دارد. اما مهمترین دلیل شهرت آن نگهداری از دندان مقدس بودا است.

این صومعه دقیقاً وسط سه تا تپه ساخته شده است. به همین دلیل است که اسم «سانشان» یعنی «سه تپه» را روی آن گذاشتهاند. در این صومعه سنگینترین سنگ جوهر چین نگهداری میشود. این سنگ حدود ۴۵ تن وزن دارد و آنقدر ظریف رویش کار کردهاند که مات و مبهوت میمانید. نقشهایی مثل اژدها و لاکپشت روی آن حکاکی شده که چینیها معتقدند نماد عمر طولانی است.

نام این معبد به معنی رحمت بزرگ است. تالار اصلی آن به خاطر ۱۸ مجسمه خاص که از پودر چوب صندل ساخته شدهاند، شهرت دارد. همچنین دو درخت کهنسال ژینکو با عمر بیش از ۸۰۰ سال در حیاط آن خودنمایی میکنند.

این صومعه در غرب معبد دابی قرار دارد و به خاطر چشمه آب زلالش معروف است که هیچوقت خشک نمیشود.

این معبد بزرگترین مجموعه در کل پارک است و در گذشته استراحتگاه موقت امپراطوران بزرگ چین مثل کانگشی و چیانلونگ بوده است. در مسیر رسیدن به این معبد، میتوانید یک صخره یخی بسیار قدیمی را ببینید که قدمت آن به یک یا دو میلیون سال پیش برمیگردد.

بائوژو به معنی مروارید گرانبها است. در پشت تالار اصلی این معبد، غاری وجود دارد که سنگریزههای روی دیوارش مثل مروارید میدرخشند. این معبد در بالاترین نقطه تپه قرار گرفته و برای رسیدن به آن میتوانید از تلهکابین استفاده کنید.

این معبد قدیمیترین بنای پارک است و بیش از ۱۲۰۰ سال قدمت دارد. برخلاف هفت معبد دیگر، این یکی کمی دورتر و روی تپه «لوشی» واقع شده است و فضایی بسیار دنج و تاریخی دارد.

معابد پکن بخش مهمی از تاریخ و باورهای مردم چین را نشان میدهند. معابد قدیمی پکن مثل معبد آسمان، لاما و ژیهوا نشاندهنده شکوه دوران امپراطوری چین هستند. در بازدید از معبد ابر سفید رفتید با رسم و رسومهای عجیب آشنا میشوید. مثلاً پرتاب سکه به سمت ناقوس برای خوششانسی را امتحان کنید. همچنین میتوانید سری به مجموعه باداچو بزنید و از ۸ معبد پکن که در این مجموعه هستند، دیدن کنید.
ثبت دیدگاه برای این مطلب